நிலவோடு ஓர் நெடும்பயணம்.....

மார்கழி மாக்கோலம்!

2011-12-22T15:58:00.003+05:30

சாணக் கூந்தலில்
பூசணிப் பூச்சூடி,

பொட்டுடன் புள்ளி வைத்த
பொடிப் பொடியாய் - வண்ண
புடவை கட்டி,

கன்னம் குழிவிழ
நாணத்தோடு நகைத்தபடி
மனம் மயக்க,

திரும்பிப் பார்க்க வைக்கும்
தினமொரு ஒப்பனையில்,

எழில் கொஞ்சும் கற்பனையாய்
அதிகாலை நேரத்தில்
விதவிதமாய் வாசலெங்கும்,

மார்கழி மாதமெல்லாம்
கோல மங்கை மலர்ந்திருப்பாள் !

Oh Babies!

2011-07-01T15:52:00.007+05:30

These two little squirrels were saved by me last week, when the labourers removed the squirrel’s nests while doing renovation works in the quarters (1^st floor) above to my house. At that time these squirrels were running very slowly here and there in front of my house. I told my wife to save it from the crows and dogs. They were shivering their legs and in the state of afraid as that might have been the first time they are coming out of their nest. Our kids were overjoyed seeing these little ones, by touching them, making sounds like them etc. We put them in the plastic wired basket. We changed the small empty eye drops bottle into small feeding bottle suitable for them and feeding the milk through it. For the first two days they showed little reluctant to come out and take the milk. Slowly they moved friendly with us.

Now it’s a week over, they started running behind us and search for the little feeding bottle for milk when we open it. Eswar and Santhosh started calling them as TIKO the name of the squirrel character in the cartoon “Dora the Explorer”. I know the squirrels will not stay with us like pet animals, when they grow and start jumping, I am sure that one day they will leave our house and go to their world. Till that day we enjoy the presence of little squirrels!

தூத்துக்குடி - கொழும்பு பயணிகள் கப்பல் போக்குவரத்து !

2011-06-13T15:23:00.004+05:30

வரலாற்று சிறப்புமிக்க தூத்துக்குடி - கொழும்பு இடையிலான பயணிகள் கப்பல் போக்குவரத்து சேவை இன்று (13.6.2011) தொடங்க உள்ளது. பிளமிங்கோ லைனர்ஸின் " ஸ்காட்டியா பிரின்ஸ் " என்ற சொகுசு கப்பல் இன்று தூத்துக்குடியில் இருந்து கொழும்பு செல்லயிருக்கிறது, இந்த கப்பல் சேவையின் மூலம் இந்தியா, குறிப்பாக தென்னிந்தியா - இலங்கை இடையிலான சுற்றுலா மற்றும் வணிகம் மேம்படும். மேலும் இரு நாட்டு மக்களிடையிலான பண்பாடு மற்றும் கலாச்சார பரிமாற்றங்கள் ஏற்பட இது ஒரு நல்ல வாய்ப்பாக இருக்கும்.

இந்த கப்பல் சேவையை 2001ம் ஆண்டிலேயே தொடங்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். 2001ம் ஆண்டு நான் தூத்துக்குடியில் Flyjac Logisticsயில் ஏற்றுமதி ஒருங்கினைப்பாளராக பணியாற்றிக்கொண்டிருந்த போது இந்த பயணிகள் கப்பல் சேவைக்கான ஆயத்த வேலைகள் மும்முரமாக தொடங்கியது. அந்த ஆண்டின் இறுதியிலேயே இக்கப்பல் சேவை தொடங்கப்பட்டுவிடும் என்று பரவலாக பேசப்பட்டது. பயணச்சீட்டு முன்பதிவு செய்வதற்கான முகவர்கள் நியமண விளம்பரங்கள் உள்ளூர் தொலைக்காட்சிகளில் வந்து கொண்டிருந்தன.

வெளிநாடுகளுக்கு அனுப்ப வேண்டிய சரக்குகளை கையாளும் நிறுவனத்தில் ஏற்றுமதி ஒருங்கினைப்பாளராக பணியாற்றியதால் பல நாடுகளில் உள்ள எங்கள் நிறுவனத்தை சார்ந்த தொழில் ரீதியான முகவர் நிறுவனங்களில் பணியாற்றுபவர்கள் பல பேர்களின் தொடர்பு எனக்கு இருந்தது. அது போல இலங்கையிலும் எங்கள் முகவர் நிறுவனங்களில் பணியாற்றுபவர்கள் பலரின் அறிமுகம் எனக்கு இருந்தது. அதனால் அந்த ஆண்டு தொடங்கப்படவிருந்த பயணிகள் கப்பலில் முதலாவது சேவையில் கொழும்புக்கு செல்ல வேண்டும் எனற ஆசை என்னுள் எழுந்தது. ஆனால் அந்த நேரத்தில் என்னிடம் பாஸ்போர்ட் இல்லை. அடுத்த வாரத்திலேயே திருச்சிக்கு சென்று திருச்சியில் உள்ள மண்டல பாஸ்போர்ட் அலுவலகத்தில் விண்ணப்பித்தேன். அம்மா என்னிடம் " எதுக்கு இப்ப பாஸ்போர்ட்? நீ எங்க போக போற? ". எதுக்கும் இருக்கட்டுமே என்று சொல்லிக்கொண்டேன். நான் விண்ப்பித்த ஒரு மாதத்தில் பாஸ்போர்ட்டும் கிடைத்துவிட்டது. ஆனால் பாருங்கள் அரசாங்கம் இந்த பயணிகள் கப்பல் போக்குவரத்து திட்டத்தை கிடப்பில் போட்டது, அதற்கு அரசியல் மற்றும் பாதுகாப்பு காரணங்கள் சொல்லப்பட்டது.

மீண்டும் பத்து வருடங்கள் கழித்து இந்த திட்டம் இப்போது உயிரோட்டம் பெற்றிருக்கிறது. எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சி. ஆனால் எனது பாஸ்போர்ட்டின் காலம் முடிந்து விட்டதே..என்ன செய்வது, அதை புதுப்பித்தாக வேண்டும், அதற்கெல்லாம் இப்போது என்னிடம் நேரமிருப்பதாக தெரியவில்லை. பிறகு பார்க்கலாம்..எனக்குள் நானே சொல்லிக் கொண்டேன்!!! என்றாலும் பாரதியின் இந்த பாடல் என்னுள் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கிறது..

" முத்துக் குளிப்பதொரு தென் கடலிலே,

மொய்த்து வணிகர்பல நாட்டினர் வந்தே,

நத்தி நமக்கினிய பொருள் கொணர்ந்தே

நம்மருள் வேண்டுவது மேற் கரையிலே! "

அனுபவமே ஆண்டவன்!!

2011-06-10T09:03:00.005+05:30

பிறப்பின் வருவது யாதெனக் கேட்டேன்
பிறந்து பாரென இறைவன் பணித்தான்!
படிப்பெனச் சொல்வது யாதெனக் கேட்டேன்
படித்துப் பாரென இறைவன் பணித்தான்!
அறிவெனச் சொல்வது யாதெனக் கேட்டேன்
அறிந்து பாரென இறைவன் பணித்தான்!
அன்பெனப் படுவது என்னெனக் கேட்டேன்
அளித்துப் பாரென இறைவன் பணித்தான்!
பாசம் என்பது யாதெனக் கேட்டேன்
பகிர்ந்து பாரென இறைவன் பணித்தான்!
மனையாள் சுகமெனில் யாதெனக் கேட்டேன்
மணந்து பாரென இறைவன் பணித்தான்!
பிள்ளை என்பது யாதெனக் கேட்டேன்
பெற்றுப் பாரென இறைவன் பணித்தான்!
முதுமை என்பது யாதெனக் கேட்டேன்
முதிர்ந்து பாரென இறைவன் பணித்தான்!
வறுமை என்பது என்னெனக் கேட்டேன்
வாடிப் பாரென இறைவன் பணித்தான்!
இறப்பின் பின்னது ஏதெனக் கேட்டேன்
இறந்து பாரென இறைவன் பணித்தான்!
'அனுபவித்தேதான் அறிவது வாழ்க்கையெனில்
ஆண்டவனே நீ ஏன்' எனக் கேட்டேன்!
ஆண்டவன் சற்றே அருகு நெருங்கி
'அனுபவம் என்பதே நான்தான்' என்றான்!

- கவியரசு கண்ணதாசன்

கவியரசு கண்ணதாசனின் கவிதைகளில் மீண்டும் மீண்டும் நான் படித்து ரசித்த கவிதைகளில் இதுவும் ஒன்று. வாழ்வின் தத்துவங்களை அனுபவித்து அறிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற கவிஞரின் கருத்தில் எவ்வளவு உண்மை உள்ளது!!!

இலவச வண்ணத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டி !

2011-02-25T15:53:00.004+05:30

அண்மையில் நான் தூத்துக்குடிக்கு சென்றிருந்த போது, அங்கு ஒரு விஷயத்தை என்னால் கவனிக்க முடிந்தது. அது அனேக வீடுகளில் தமிழக அரசு வழங்கிய 14" இலவச வண்ணத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டி அலங்கரித்துக் கொண்டிருந்தது. அத்தோடு மற்றொன்றையும் சொல்ல வேண்டும். அதன் பக்கத்திலேயே அவர்கள் ஏற்கனவே வீட்டில் வைத்திருக்கும் 21' அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட அளவு கொண்ட வண்ணத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டியும் இருந்தது. சில வீடுகளில் LCD திரை கொண்ட வண்ணத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டியும் பார்க்க நேர்ந்தது. பலர் ஒரு அறையில் இலவச வண்ணத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டியும் மற்றொரு அறையில் பெரிய வண்ணத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டியும். இன்னும் சொல்லப் போனால் அனேக வீடுகளில் இப்பொழுதெல்லாம் இரண்டு தொலைக்காட்சி பெட்டிகள். நன்றி தமிழக அரசுக்கு!! சிலர் தங்களுக்கு கிடைத்த இலவச வண்ணத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டியின் அட்டை பெட்டியை திறக்காமலேயே அதை தேவையற்ற ஒரு பொருள் போல மூலையில் போட்டிருக்கிறார்கள். பொதுவாகவே மக்களுக்கு ஒரு மனோபாவம் இருக்கிறது, அது இலவசமாக எது கிடைத்தாலும் வாங்கி விடுவது, அது தேவையா இல்லையா, உபயோகப்படுமா இல்லையா என்பதையெல்லாம் பார்க்காமல், இலவசம் என்றால் போட்டி போட்டுக்கொண்டு வாங்கும் பழக்கம். நம் ஊரில் சொல்வார்களே, " கப்பல்ல பொண்ணு வருதுன்னா, அவனுக்கு ஒன்று, அவன் அப்பாவிற்கு ஒன்று, அவன் தாத்தாக்கு ஒன்று கேட்பானாம் " அது போல தான்.

3492 கோடியே 72 லட்சத்து 59 ஆயிரம் ரூபாய் செலவில் 1 கோடியே 62 லட்சத்து 80 ஆயிரம் இலவச வண்ணத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டிகள் வழங்க திட்டமிட்டு, இது வரை 1 கோடியே 58 லட்சத்து 228 வண்ணத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டிகள் வழங்கப் பட்டுள்ளதாக அண்மையில் வெளியான தமிழக அரசின் புள்ளி விபரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. 05.02. 2011 அன்று தமிழக அரசு தாக்கல் செய்த 2011-12 ஆண்டிற்கான இடைக் கால வரவு செலவு அறிக்கையில் மேலும் ரூ.249 கோடியில் 10 லட்சம் வண்ணத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டிக்ள கொள்முதல் செய்ய நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்று தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. 20.06.2006 தேதியிட்ட அரசாணை எண் 3 ல், " மகளிருக்கு பொழுது போக்கிற்காகவும், அவர்கள் பொது அறிவு பெறவும் வீடுதோறும் இலவச வண்ணத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டி, அவை இல்லாத குடும்பங்களுக்கு வழங்க இந்த அரசு கருதியுள்ளது ". இந்த நோக்கத்திற்காக தொடங்கப்பட்ட இத்திட்டத்தின் பயன், அதன் உண்மையான பயனாளிகளுக்கு போய் சேர்கிறதா என்றால் உறுதியாக ஆம் என்று சொல்ல முடியாது.

இத்திட்டம் செயல்படுத்துவதில் எங்கோ தவறு நடந்திருக்கிறது. முதலில் அந்தந்த பகுதிகளில் வண்ணத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டி இல்லாத வீடுகளை அதிகாரிகள் மூலம் கணக்கிடப்பட்டிருக்க வேண்டும். பின்பு அதற்கேற்ப திட்டமிட்டு செலவினங்களை ஒதுக்கீடு செய்திருக்க வேண்டும். கணக்கெடுப்பில் அரசியல் சம்பந்தப்பட்டவர்கள், அந்த வார்டு உறுப்பினர் போன்றவர்களை ஈடுபடுத்தியிருக்கக் கூடாது. இவ்வாறு செய்திருந்தால் இந்த திட்டத்தின் பயன் அதன் உண்மையான பயனாளிக்கு சென்றிருக்கும். மேலும் அதிகப்படியான மற்றும் தேவையில்லாத செலவினங்களை தவிர்த்திருக்கலாம். அதை கொண்டு நல்ல பல பயனுள்ள திட்டங்களை செயல் படுத்தியிருக்கலாம். இன்னமும் தமிழ் நாட்டில் எத்தனையோ கிராமங்களில் நல்ல சாலை வசதிகள் மற்றும் போக்குவரத்து வசதிகள் இல்லாமல் இருக்கின்றன. கிராமத்தில் மற்றும் நகரத்தில் உள்ள அரசு பள்ளிகளுக்கு மாணவர்களின் பயனுக்காக பல வசதிகளை செய்திருக்கலாம். அந்த நிதியை கொண்டு இன்னும் எவ்வளவோ மக்களுக்கு மிகவும் தேவையான திட்டங்களை செயல்படுத்தியிருக்கலாம்.

பல திட்டங்களை செயல்படுத்துவதில் அரசியலும் அரசியல்வாதிகளும் இடையில் வரும் வரை அத்திட்டத்தின் நோக்கம் முழுமையடையாமல் போய்விடும்..

கருவறை கதறல்கள்!

2011-02-10T14:38:00.001+05:30

நீ சிந்தித்த போதெல்லாம்
உன் சிந்தையில் ஓர் மூலையிலே
கருவென நுழைந்தோமே,
ஒரு வரியில் இரு வரியில் பல வரியில்
முகவரிகள் தருவாயென
முடங்கிக் கிடந்தோமே!
உன்னுள் ஓர் உயிராய் உரைக்கிறோமே,
உறங்கும் நேரத்து உலறல்களென உதறிவிடுகிறாயே!

நீ ஆனந்தமாய் சிரிக்கும் போது
அங்கும் இங்கும் குதிக்கிறோம்!
கோபப்படும் போது
அடுப்பில் அனலாய் சிவக்கிறோம்!
வருத்தப்படும் போது மட்டும்
வழியறியாது விழிக்கிறோம்!
ஏனென்றால்,
உன்னில் எமை காண்கிறோம்,
எம்மை கவிதையாய் பிரசவித்திடு
எம்மில் உனை காணலாம்!!

மானிடராய் ஜனித்திருந்தால்
மாதம் பத்தில் பாரினை பார்த்திருப்போம்!
தாமதமானால் தலைதிரும்பவில்லை என்ற
தலைவலி எங்களுக்கில்லை!
பிரசிவிப்பதை தள்ளி போட்டால்
பிரச்சனையென சொல்லி,
பிள்ளையும் பெண்ணும் பத்திரமாய்
பல வழிகள் இருக்க பயப்படத் தேவையில்லை!

விதைகளாய் மண்ணில் விழுந்திருந்தால்
மழையில் நனைந்து மலர்ந்திருப்போமே!
கதைகளாய் நாங்கள் இருந்திருந்தால் - உன்
மழலையின் மடல்களில் மகிழ்ந்திருப்போமே!
புதிதாய் மறுமுறை பிறந்திருப்போமே!!

உன் மனதில் அல்லவா விழுந்துவிட்டோம்,
உயிர்பெற உருபெற உருக்கமாய் வேண்டுகிறோம்!
கவிதையாய் வெளிவர விரும்புகிறோம்
கனவென கலைய அல்ல
கருத்தென நிலைக்க!
செந்தனலென தெறிக்க!
சிந்தனையில் சுலீரென உரைக்க
பலர் வாசிப்பில் வாழ வேண்டும்!!

அதுவென்று இதுவென்று நீ
அடுக்கடுக்காய் காரணங்கள் ஆயிரம் சொல்லலாம்,
அத்தனையும் சோம்பேறித்தனம்
அடித்து சொல்லிடுவோம்!
பகல் தூக்கத்தை பாதியாய் குறைத்துக் கொள்ளேன்,
ஞாயிறு விழிக்கும் முன்பு
ஞாபகமாய் எழுந்து கொள்ளேன்!

ஐந்து நாட்கள் பணி மிகுதி தான்,
வாரயிறுதி முழுவதும் வேண்டாம்,
முக்கால் மணி நேரம் போதும்,
உன் மனகருவறையிலிருந்து
கவி பிரசவம் சுகமாய் நடந்தேற
முக்கால் மணி நேரம் போதும்!!

உன் சிந்தனை சிதறல்கள்,
கவி சிற்பமாய் காகிதத்தில் விழும் நாள்,
எங்கள் விடியலின் முதல் நாள்!
அது வரை கண்ணீர் கதறல்கள்!!

மழை கவிதை!!

2010-11-25T16:03:00.008+05:30

மழை!
எண்ணற்ற ஆசைகளை
நெஞ்சில் சுமந்து கொண்டு
தன் காதலியை பார்க்க ஓடோடி வந்தது மேகம்,
பாவம்,
காதலியை காணாமல் விம்மிபோனது!
மலமலவென்று பூமியில் விழுந்தது
மழை (கண்ணீர்) துளிகள்!!

* * *

மழை!

நிலவு பெண்ணை மணமுடிக்க
வானில் சுயம்வரம் நடக்கிறதோ?
இடி முழக்கமிட்டு மிடுக்காக
வந்த பின்பு,
வானவில்லை ஒடிக்க முடியாமல்
தோற்று போன வீரர்களின்
வியர்வை துளிகளோ?

* * *

மழை!

வான மாளிகையில்
குடியிருக்கும்
குடும்பத்தில் என்ன கலாட்டா?
நட்சத்திர குழந்தைகள்
கண்ணீர் சிந்துகிறார்களே!

- மே. இசக்கிமுத்து

இது பண்டிகை காலம் !!

2010-10-26T11:00:00.002+05:30

இதோ இன்னும் இரண்டு வாரங்களில் தீபாவளி பண்டிகை வரவிருக்கிறது. அம்மா போன வாரமே முறுக்கு செய்வதற்காக அரிசியை உரலில் வைத்து இடித்து பிறகு அரிப்பில் வைத்து சலித்து தயார் செய்துவிட்டார்கள். நாளைக்கு முறுக்கு சுடுவதற்காக எல்லாம் தயராக இருக்கிறது. அதிரசம் செய்வதற்காக பச்சரிசி மாவையும் தயார் செய்தாகிவிட்டது, வெல்லத்தை பாகாக்கி மாவுடன் சேர்த்து பதமாக இன்று வைத்தால் தான் அடுத்த வாரம் அதிரசம் செய்வதற்கு பதமாக இருக்குமாம். முறுக்கு சுட்டு முடித்த பிறகு முந்தரி கொத்து செய்வதற்கு பச்சசை பயிரை திருவையில் அதற்கேற்றாற் போல உடைத்து வைக்க வேண்டுமாம். பிறகு கலகலா தயார் செய்ய வேண்டுமாம். தீபாவளிக்கு ஒரு நாள் முன்னதாக வடைக்கு பருப்பை ஊர வைத்து தீபாவளி அன்று அதிகாலையில் வடை சுட வேண்டுமாம். கடந்த ஒரு வாரமாகவே எனக்கும் தம்பிக்கும் வேலை கொஞ்சம் அதிகமாக தான் இருக்கிறது. அடிக்கடி கடைக்கு சென்று அம்மா சொல்லும் பொருட்களை வாங்க வேண்டும், முணுமுணுத்துக் கொண்டே அம்மா சொல்லும் வேலைகளை செய்ய வேண்டியுள்ளது. ஆனால் அம்மா பலகாரம் செய்யும் போது எப்படி செய்கிறார்கள் என்று அருகிலேயே இருந்து பார்ப்பது, சின்ன சின்ன உதவிகளை செய்வது ஒரு தனி சுகம் தானே!

இதனிடையே அப்பா வேறு, "டெயிலரை போய் பாத்தியா? நம்ம துணியை தச்சுட்டாரா? அப்பப்ப போய் பாத்தா தான் சீக்கிரமே தச்சு தருவார், இல்லைன்னா இழுத்தடிச்சு கடைசியில அரை குறையா தச்சு தந்திடுவார்". அப்பா இரண்டு வாரம் முன்னாடியே துணி எடுத்துட்டு வந்தப்ப, தம்பிக்கு கலர் மற்றும் டிசைன் பிடிக்கலைன்னு அடம் பிடிச்சு திரும்பவும் கடைக்கு போய் அவனுக்கு பிடித்த மாதிரி வாங்கிட்டு வந்து, டெய்லர் கடையில தைக்க கொடுத்தோம். பட்டாசுக்கு இன்னும் வரலல்ல, அதை பற்றி சொல்லவே வேண்டாம். தீபாவளிக்கு இன்னும் இரண்டு வாரம் இருந்தாலும் போன வாரத்திலிருந்தே என் நண்பர்கள் எல்லோரும் பட்டாசு வெடிக்க ஆரம்பிச்சுட்டாங்க. அப்பப்ப பள்ளிக்கு போகும் போது அப்பா தரும் காசுளை சேர்த்து வைத்து பக்கத்தில் இருக்கும் பெட்டிக் கடையில் சர வெடியும் ஓலை வெடியும் வாங்கி வெடிக்கிறது. " சாமி போட்டா கிட்ட வைச்ச பத்தியை யாரு எடுத்தா நீனா? " தினமும் விளக்கு வைக்கும் போது அம்மா கிட்ட திட்டு வாங்கி கொள்வதே கடந்த ஒரு வாரமாக வாடிக்கையாகிவிட்டது. தீபாவளிக்கு என்ன என்ன பட்டாசுகள் வாங்கனும்னு ஒரு லிஸ்டே மனசுக்குள்ள போட்டுக்கிடுவோம். பள்ளிக்கூடத்தில் கூட பட்டாசுகள் பற்றிய பேச்சு தான் அதிகமாக பேசுகிறோம். இருந்தாலும் மனசுக்குள்ளே அப்பா நம சொல்ற எல்லா பட்டாசுகளையும் வாங்கித் தருவாங்களா இல்லையா என்ற எண்ணமும் இருந்து கொண்டே இருக்கிறது.

புரியது புரியுது நீங்க என்ன யோசிக்கிறீங்கன்னு. நான் கொஞ்சம் 18 வருடம் பின்னால போயி பேசிக்கிட்டு இருக்தேங்க. 1992ல் நான் பத்தாம் வகுப்பு படிக்கும் போது தீபாவளிக்கு முந்தைய நாட்கள் எப்படி இருந்திச்சுன்னு சொல்லிட்டுயிருந்தேன். அப்போதெல்லாம் தீபாவளிக்கு இரண்டு அல்லது மூன்று வாரங்கள் முன்னாடியே ஒரு உற்சாகம், பரபரப்பு நம்மிடம் வந்துவிடும். பண்டிகை கொண்டாடுவதன் நோக்கமே நாம் சந்தோசமக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக தானே, அதற்கான உற்சாகம் இரண்டு மூன்று வாரங்கள் முன்னாடியே வந்தால் தானே பண்டிகையின் முக்கியத்துவம் உணரப்படும்.

ஆனால் சில கிராமங்களை தவிர்த்து, இப்போதெல்லாம் மக்கள் மனங்களில் பண்டிகை கால உற்சாகம் தொற்றிக் கொள்வதில்லை. அதற்கான ஆயத்த வேலைகளில் பொதுவாக நம் மக்கள் ஈடுபட யாருக்கு நேரம் இருக்கிறது ? நேரம் இருந்தாலும் முன்பு போல யாரும் செய்வதில்லை. தீபாவளி, பொங்கலெல்லாம் ஏதோ ஒரு ஞாயிற்றுகிழமை விடுமுறை போல தான் கழிகிறது. இந்த அவசர காலத்தில் இரண்டு அல்லது மூன்று வாரங்களுக்கு முன்னரே பண்டிகைகளுக்கான ஆயத்த வேலைகளில் ஈடுபட யாருக்கும் நேரமில்லை. குடும்பத்தில் ஒவ்வொருவர் ஒவ்வொரு இடத்தில் வேலை செய்யும் நிலை, சில சமயங்களில் தீபாவளிக்கும் வீட்டுக்கு வரமுடியாத வேலை பளு. வந்தாலும் உடனடியாக திரும்ப வேண்டிய கட்டாய வேலைகள். அறிவியல் வளர்ச்சிகள் பல்வேறான வசதிகள் தந்த பிறகு நேரத்தை மிச்சப்படுத்த தொடங்கிவிட்டோம் ஆனால் உற்சாகத்தை தொலைத்துவிட்டோம் என்பதை மறந்துவிடுகிறார்கள், உடனடி பதார்த்தங்கள், ரெடிமேட் துணிகள் தான் வாங்குகிறோம். சில பேர்கள் தீபாவளி சீட்டு என்ற ஒரு திட்டத்தில் சேர்ந்து விடுகிறார்கள், மாதம் ரூ.100 அல்லது தம் வசதிக்கேற்ப செலுத்திவிட்டு தீபாவளி நேரத்தின் போது பலகாரங்கள், ஆடைகள் மற்றும் பாத்திரங்கள் பெற்றுக்கொள்கிறார்கள். இவ்வாறாக பண்டிகைகளின் முக்கியத்துவம் குறைந்து கொண்டே வருகிறது. இப்படியே போனால் ஒரு காலத்தில் நமது சந்ததியினர் பண்டிகைகளின் முக்கியத்துவம் மட்டுமல்ல பண்டிகை கொண்டாடுவதையே மறந்து விடுவார்கள் என்று தான் எண்ண தோன்றுகிறது. பாதி நேரம் அலுவலகத்திலும் மீதி நேரம் தொலைக்காட்சி தொடர்களிலும் தொலைத்துக் கொண்டிருக்கும் நாம் இந்த பண்டிகை காலங்களிலாவது பண்டிகையின் முக்கியத்துவம் உணர்நது உற்சாகம் குறையாமல் குடும்பத்தினர் ஒன்று சேர்ந்து கொண்டாடினால் சந்தோசம் இன்னும் இரட்டிப்பாக இருக்கும் அல்லவா!

அது ஒரு BIG FUN காலம் !

2010-02-03T08:32:00.005+05:30

நான் கடைக்கு செல்லும் போது சில சமயம் என்னுடைய மூன்றரை வயது மகனை அழைத்து செல்வதுண்டு. வழியிலேயே ஆரம்பித்து விடுவான் "அப்பா எனக்கு பூமர் பபுல்கம் வாங்கி தாங்கப்பா கொஞ்ச நேரம் சவச்சிட்டு துப்பிறுவேன்", சில சமயம் "அப்பா புபாலு பபுல்கம் கூட ஒரு ஸ்டிக்ர் பிரியாம், கையில ஒட்டலாம்பா டிவில காமிச்சான், எனக்கு வேணும்பா" என்று வழி நெடுக சொல்லிக் கொண்டே வருவான். கடையை விட்டு செல்லும் போது பபுல்கம் வாங்காமல் வர மாட்டான். அந்த அளவுக்கு தொலைக்காட்சி விளம்பரங்கள் சின்னஞ்சிறு சிறுவர்களின் மனங்களில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கின்றன. கார்டூன் நெட்வொர்க், போகோ, சுட்டி டிவி போன்ற சிறுவர்கள் பார்க்கும் தொலைக்காட்சிகளில் சொல்லவே வேண்டாம் குழந்தைகளின் மனங்களில் பதியும்படியான விளம்பரங்கள் ஏராளம். ஒவ்வொரு முறையும் என்னுடைய மகன் பபுல்கம் (சுவிங்கம்) கேட்கும் போதெல்லாம் எனக்கு என் பள்ளி பருவ நாட்கள் நினைவுக்கு வந்துவிடும்.

நான் தூத்துக்குடி St.Charles English Medium Schoolலில் ஐந்தாம் வகுப்பு (1987களில்) படிக்கும் போது "பிக் பன்" (BIG FUN) சுவிங்கம் ரொம்ப பிரபலம். தினமும் மதியம் சாப்பிட்ட பின்பு இந்த BIG FUN சுவிங்கத்தை சுவைத்தபடியே தான் விளையாடுவோம். சில சமயமங்களில் BIG FUNனை சுவைத்தபடியே வகுப்பிற்கு சென்று டீச்சரிடம் திட்டு வாங்கியதும் உண்டு. BIG FUN சுவிங்கத்துடன் வரும் கிரிக்கெட் விளையாட்டு வீரர்களின் படங்களையும், அதில் குறிக்கப்பட்டுள்ள ரன்களையும் சேகரிப்பதில் போட்டி போட்டுக் கொள்வோம். கபில் தேவ், கவாஸ்கர், திலிப் வென்சர்க்கார், ரவி சாஸ்த்ரி, விவன் ரிச்சர்ட்ஸ, அலன் பார்டர், மனிந்தர்சிங் போன்றவர்களின் படங்களை ஆர்வமாக சேர்த்து கொள்வோம். 6 மற்றும் 4 ரன்கள் குறிக்கப்பட்டுள்ள கிரிக்கெட் வீரர்களின் படங்கள் கிடைப்பது மிகவும் கடினம். 6 ரன் கிடைத்து விட்டால் அதை மற்றவர்களிடம் பெருமையாக காட்டிக்கொள்வோம். சில படங்களை நண்பர்களிடம் பரிமாற்றிக்கொள்வோம். எங்கள் வீட்டுக்கு அருகாமையில் உள்ள கடைகளில் BIG FUN கிடைக்காது, அதனால் பள்ளிக்கு அருகில் சிதம்பரநகரில் உள்ள பேக்கிரிக்கு சென்று தான் BIG FUN வாங்குவேன். ஐந்து BIG FUN சுவிங்கம் மொத்தமாக வாங்கினால் ஒரு சிறிய பயிற்ச்சி புத்தகம் மாதரி ஒன்றை கடைக்காரர் தருவார், அதில் குறிப்பிட்டுள்ள படி அந்தந்த இடத்தில் அதற்குறிய ரன் கொண்ட கிரிக்கெட் வீரர்களின் படத்தை ஒட்டி முடித்து கொடுத்தால் கிரிக்கெட் பந்து, டையரி கொடுப்பார்கள் என்று கடைகளில் தொங்கி கொண்டிருக்கும் விளம்பரத்தை பார்த்து BIG FUN சுவிங்கம் வாங்கும் எங்களின் ஆர்வம் மேலும் மேலும் அதிகரித்தது. BIG FUN னின் விலை 35 காசுகள், அந்த நேரங்களில் 35 காசுகள் என்பது எங்களுக்கு மிக பெரிய தொகை. அவ்வப்போது 5 அல்லது 10 காசுகள் தான் எங்களுக்கு கிடைக்கும், அதையெல்லாம் சேர்த்து வைத்து 35 காசுகள் சேர்ந்ததும் ஒரு BIG FUN வாங்கி விடுவோம். ஆனால் பரிசு கிடைக்கும் அளவுக்கு என்னால் எல்லா படங்களையும் சேர்க்க முடியாமல் தான் போனது. தொலைக்காட்சி பெட்டி எல்லோருடைய வீட்டிலும் குடிபுகாத மற்றும் தனியார் தொலைக்காட்சிகள் தொடங்கப்படாத அந்த காலங்களிலும் சிறுவர்களின் மத்தியில் அந்த BIG FUN மிகவும் பிரபலமாக இருந்தது. இன்று நினைத்து பார்க்கும் போதும் ஆனந்தமாக தான் இருக்கிறது. அது ஒரு BIG FUN காலம் !

இன்று ஒரு தகவல்!

2009-09-17T15:41:00.004+05:30

இன்று ஒரு தகவல் என்றவுடன் நம் மனதில் சட்டென வந்து நிற்பவர் திரு.தென்கச்சி கோ. சுவாமிநாதன் அவர்கள். வானொலியில் எதை கேட்கிறோமோ இல்லையோ, இன்று ஒரு தகவல் நிகழ்ச்சியை தவறாமல் கேட்பவர்கள் நிறைய பேர்கள் உண்டு. அந்த வரிசையில் நானும் ஒருவன். இன்றும் நன்றாக ஞாபகம் இருக்கிறது நான் பத்தாம் வகுப்பு படிக்கும் காலங்களில் வானொலி கேட்பது தான் என்னுடைய முக்கியமான பொழுதுபோக்கு. அதிலும் இன்று ஒரு தகவல் நிகழ்ச்சியை தவறவிடுவதில்லை. அன்று காலை ஒலிபரப்பான இன்று ஒரு தகவல் நிகழ்ச்சியில் சொல்லப்பட்ட கருத்துகளையும் நகைச்சுவை விசயங்களையும் நானும் என் நண்பன் வாஞ்சீஸ்வரனும் வகுப்பறையில் பகிர்ந்து கொள்வதுண்டு. இன்றும் கூட வாஞ்சீஸ்வரனை சந்திக்கும் போதெல்லாம் இன்று ஒரு தகவல் நிகழ்ச்சி குறித்த நினைவுகளை சொல்லிக் கொள்வதுண்டு! அந்த அளவுக்கு திரு.தென்கச்சி கோ. சுவாமிநாதன் அவர்களுடைய இன்று ஒரு தகவல் நிகழ்ச்சி எங்கள் வாழ்வோடு ஒன்றிய நிகழ்ச்சி என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

தினம் தினம் புது புது தகவல்கள், கருத்துக்கள் அதற்கு ஏற்ப ஒரு நகைச்சுவை கதையையும் சொல்லி நம் சிந்தனையை தூண்டிவிட்டு செல்வார். கருத்துக்களை யதார்த்தமாக சொல்லும் விதம், மண் வாசனை நிறைந்த நல்ல குரல் வளம் ஆகியவை தான் குழந்தைகள் முதல் பெரியவர்களின் செவி மடல்களை இன்று ஒரு தகவல் நிகழ்ச்சியின் பக்கம் திரும்ப செய்தன. முகம் அறியாத அந்த காலகட்டத்தில் கூட திரு.தென்கச்சி கோ. சுவாமிநாதன் அவர்களுக்கு நிறைய ரசிகர்கள் உண்டு. திரு.தென்கச்சி கோ. சுவாமிநாதன் அவர்களின் மரணச் செய்தி (16.9.2009) உலகெங்கும் வாழும் தமிழர்களை மிகுந்த சொகத்தில் ஆழ்த்தியது. இதோ அவர் சொன்ன ஒரு தகவலை கிழே தருகிறேன், படிக்கும் போது நிச்சயம் அவர் நம் மனக் கண் முன்னே தோன்றி சொல்வது போல் இருக்கிறதல்லவா?

இன்று ஒரு தகவல்!
எனக்கு வேண்டப்பட்ட ஒருத்தர் ஒரு பொருளை தொலைச்சிட்டு கவலையா இருக்கார்.

ஆறுதல் சொல்லக்கூடாதா? சொன்னேன். காதுலே வாங்கல.

அந்தப் பொருள் கிடைக்கிறவரை சாப்பிடறதில்லேன்னு அடம்பிடிக்கிறார். தன் மனைவிமேல சந்தேகப்படறார். தான் வீட்டிலே இல்லாத சமயங்களில் அவளை கண்காணிக்க ஒரு வசதியில்லையேன்னு வருத்தப்படறார்.

இவர் ஜப்பான்ல இருந்திருக்கலாம். என்ன சொல்றீங்க? அங்கே உளவு பார்க்க நவீன வசதிகள், நுண்ணிய மின்னணு கருவிகள் பயன்படுதாம். எப்படி?

ஜப்பான்ல பெரிய நட்டத்தில போன ஒரு கம்பெனி நல்லா இயங்கறதா காட்டிக்கிட்டு வங்கிகள்லே மேற்கொண்டு நிறைய கடன் வாங்கிக்கிட்டே இருந்சுச்சாம். சந்தேகப்பட்ட பாங்க்காரங்க உண்மையை கண்டுபிடிக்க ஒரு உளவு நிறுவனத்தைப் பார்த்தாங்க. அந்த சமயத்துல அந்த கம்பெனி அக்கவுண்டெண்டுக்கு சொத்தைப்பல் காரணமா சிகிச்சைக்கு வந்தப்போ, ரகசிய கருவியை அவர் பல்லில் அவருக்கே தெரியாமல் பொருத்திட்டாங்க. அவ்வளவுதான் அப்புறம் கம்பெனி கூட்டங்கள்லே பேசற தகவல்கள் பாங்க்காரங்க காதில் விழுந்துக் கிட்டிருந்தது. கம்பெனிக்கு கடன் கொடுக்கறதை நிறுத்திட்டாங்க.

அது இங்கே இருந்திருந்தா பெரியவருக்கு உபயோகமா இருந்திருக்கும்.

அந்த பெரியவர் பல் இடுக்கிலே பொருத்திப்புட்டா அவர் போற இடம்.. என்ன பேசறார்ங்கிறதையும் கண்டுபிடிச்சிடலாம்.

அது சாத்தியமில்லை..ஏன்னா, அவர் தொலைச்சது அவரோட பல் செட்டைத்தான்!!

சபாஷ் சரியா சொன்னீங்க!!

2009-08-21T13:59:00.004+05:30

எங்கள் அலுவலகத்தில் 2003 டிசம்பர் மாதத்தில் ஒரு போட்டி தேர்வு நடத்தி 8 இளநிலை உதவியாளர்களை (மத்திய அரசு பணி) தேர்வு செய்தார்கள். இது சம்பந்தமாக எனது தம்பி சில விவரங்கள் வேண்டி தகவல் அறியும் உரிமை சட்டத்தின் கீழ் ஒரு மனு செய்து, இந்த போட்டி தேர்வின் மூலம் தேர்வானவர்களின் பணிமூப்பு பட்டியலை கேட்டிருந்தான். எங்கள் அலுவலகத்தில் இருந்தும் விவரங்களை கொடுத்தார்கள், ஆனால் அவர்கள் கொடுத்ததோ 2007 ஏப்பரல் மாதத்தில் நடந்த போட்டி தேர்வின் மூலம் தேர்வானவர்களின் பணிமூப்பு பட்டியல். தவறான தகவலை தந்து விட்டார்கள். அதனால் எனது தம்பி மீண்டும் எங்கள் அலுவலகத்தில் சரியான தகவல் தரும்படி மேல்முறையீடு செய்தான். மறுபடியும் எங்கள் அலுவலகத்தில் இருந்து 2003 டிசம்பர் போட்டி தேர்வு சம்பந்தமான விவரங்களை கொடுத்தார்கள், அதில் முதலில் அவர்கள் செய்த தவறை ஒத்துக்கொள்ளவில்லை. பரவாயில்லை இம்முறை சரியான தகவல் தந்தார்களே என்று சமாதானப்பட்டுக் கொண்டான் என் தம்பி.

2003 டிசம்பர் மாதத்தில் நடந்த போட்டி தேர்வு மூலம் தேர்வு செய்யப்பட்டவர்கள் எங்கள் அலுவலகத்தில் உள்ள பல்வேறு பிரிவுகளில் பணியமர்த்தப்பட்டார்கள். அவர்களில் நானும் ஒருவன். நான் நிதி மற்றும் கணக்கியல் பிரிவில் பணியமர்த்தப்பட்டேன். ஐந்து வருடத்திற்கு பிறகு கடந்த ஏப்ரல் 2009ல் மேல்நிலை உதவியாளராக பதவி உயர்வு பெற்றேன். போட்டி தேர்வு மூலம் தேர்வு செய்யப்பட்டவர்களின் பணிமூப்பு அவர்கள் அந்த போட்டி தேர்வில் பெற்ற மதிப்பெண் அடிப்படையில் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. பின்பு அந்த பணிமூப்பின் அடிப்படையில் தான் பதவி உயர்வு கொடுக்கப்படுகிறது.

ஒருமுறை இது சம்பந்தமாக தம்பியும் நானும் பேசிக்கொள்ளும்போது என்னிடம் எங்கள் அலுவலகம் தந்த விவரங்களை காட்டினான், ஒரு கனம் அதிர்ந்தே விட்டேன். ஏனேன்றால் அந்த பணிமூப்பு பட்டியலில் என்னுடன் அந்த போட்டி தேர்வு மூலம் தேர்வு செய்யப்பட்டு என்னுடன் பணிபுரியும் ஒருவர் எனக்கு அடுத்தபடியாக தான் வருகிறார், ஆனால் அவர் எனக்கு முன்பே 2008ல் பதவி உயர்வு பெற்று விட்டார். ஆனால் எனக்கு ஏப்ரல் 2009ல் தான் பதவி உயர்வு கொடுக்கப்பட்டது. தகவல் அறியும் உரிமை சட்டத்தின் கீழ் எங்கள் அலுவலகம் தந்த விவரங்களின் படி பார்த்தால் எனக்கு பதவி உயர்வு கொடுத்த பிறகு தான் அந்த நபருக்கு பதவி உயர்வு கொடுத்திருக்க வேண்டும். எனவே இது சம்பந்தமாக தகவல் அறியும் உரிமை சட்டத்தின் கீழ் வழங்கிய விவரங்களின் அடிப்படையில் பணிமூப்பு பட்டியலில் எனக்கு அடுத்தபடியாக வரும் நபருக்கு எனக்கு முன்பாகவே பதவி உயர்வு எப்படி கொடுக்கப்பட்டது?, அது தவறு என்றும் எனவே எனக்கும் 2008 முதல் பதவி உயர்வு வழங்க வேண்டும் என்று எனது அலுவலகத்தில் நான் ஒரு மனு செய்தேன். ஒரு மாதம் கழித்து அலுவலக நிர்வாக அதிகாரி (Admistrative Officer) என்னை அழைத்து என்னுடை மனு பற்றி விவாதித்தார், அப்போது அவர் சொன்ன விஷயம் என்னை ஆச்சரியப்பட வைத்தது. " தகவல் அறியும் உரிமை சட்டத்தின் கீழ் என் தம்பி செய்த மேல் முறையீட்டு மனு மீது அவர்கள் தந்த விவரங்கள் தவறாக தரப்பட்டுவிட்டன" என்று தெரிவித்தார். மேலும் அந்த போட்டித் தேர்வில் தேர்வானவர்கள் பெற்ற மதிப்பெண் பட்டியலையும் அவர் காட்டினார், அதன் படி பார்த்தால் நான் குறிப்பிட்ட என்னுடன் பணிபுரியும் அந்த நபர் எனக்கு முன்பாக தான் இருக்கிறார், எனவே பதவி உயர்வில் எந்த தவறும் இல்லை. சரி நானும் ஒத்துக்கொண்டேன், ஆனால் நான் கொடுத்த மனுவிற்கு எழுத்துபூர்வமாக பதில் வேண்டும் என்று வேண்டிக்கொண்டேன். எழுத்துபூர்வமாக எனக்கு பதில் தந்தால் தகவல் அறியும் உரிமை சட்டத்தின் கீழ் மீண்டும் அவர்கள் தவறான தகவல் தந்ததாக ஒத்துக்கொண்டாக வேணடும் அதனால் அவர்களுக்கும் பிரச்சனை வரும் என்று எனக்கும் தெரியும். அதனால் என்ன தவறு செய்தால் ஒத்துக்கொள்ளட்டுமே என்று நானும் வந்து விட்டேன்.

இரண்டு வாரம் ஆகியும் எனக்கு எழுத்துபூர்வமாக பதில் வரவில்லையே என நினைத்துக் கொண்டிருக்கையில், கடந்த வாரம் (14.08.2009 ) எங்கள் அலுவலக நிர்வாக கட்டுப்பாட்டு அதிகாரி (Controller of Adminstration) என்னை அழைத்தார், இது சம்பந்தமாக தான் அழைக்கிறார் என்று எனக்கும் தெரியும். அவர் என்னிடம் பேசிய விதம் என்னை மீண்டும் ஒருமுறை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது. அவர் சொன்னது இது தான், " ஏதேனும் விவரம் வேண்டுமென்றால் அலுவலகத்தில் கேட்க வேண்டுமாம், ஏன் தகவல் அறியும் உரிமை சட்டத்தின் மூலம் அதுவும் என் தம்பி மூலமாக கேட்க வேண்டும், அதனால் எங்கள் இயக்குநர் என் மீது கோபமாக இருக்கிறாறாம். மேலும் எழுத்துபூர்வமான பதில் தந்துட்டேன் வாங்கிக்கோ, எதனாலும் பண்ணு, எப்படியும் ஒரு நாள் எங்கள் உதவி உனக்கு தேவைப்படும், நான் உன்னை மிரட்டுவதாக எடுத்துக்காதே, ஒரு அறிவுரையாக எடுத்துக்கோ " என்றாறே பார்க்கலாம். சபாஷ் சரியா சொன்னீங்க!! என்று சொல்ல தோன்றியது. ஒருபுறம் எனக்கு சிரிப்பும் வந்தது.

தகவல் அறியும் உரிமை சட்டத்தின் கீழ் தவறான தகவல்களை தந்து தவறு செய்தவர்கள் அவர்கள், ஆனால் கடைசி வரை அவர்கள் தவறை ஒத்துக்கொள்ளாமல் பேசுகிறார்களே? என்ன சொல்வது? நம்ம ஊரில் ஒரு பழமொழி சொல்லுவாங்களே " மாமியார் உடைச்சா மண் குடம், மருமக உடைச்சா பொன் குடம் " , " வாத்தியார் செஞ்சா தப்பில்லை பள்ளி பிள்ளைங்க செஞ்சா பெரிய தப்பு ", ஒரு தவறை யார் செய்தாலும், அவர் உயர் அதிகாரியாகட்டும் அல்லது கீழ்நிலை பணியாளராகட்டும் தவறு தவறு தான், அதை ஒத்துக்கொள்ள வேண்டியது தானே, அதை விட்டுவிட்டு எப்படியெல்லாம் பேசுகிறார்கள். ஆனால் ஒன்று மட்டும் நிச்சயம், குற்றம் உள்ள மனசு என்றைக்கும் குறுகுறுத்துக்கொண்டே இருக்கும், தவறான தகவலை தந்து விட்டதாக என்னுடைய தம்பி மத்திய தகவல் ஆணையத்திடம் இரண்டாம் முறையீடு செய்தால், தவறை அவர்கள் ஒத்துக்கொள்ள தான் வேண்டும், அதற்கான அபராதமும் உண்டு. ஒரு வேளை என் தம்பி மத்திய தகவல் ஆணையத்திடம் இரண்டாம் முறையீடு கொடுத்தால் என்ன செய்வது என்று அவர்கள் தினம் தினம் யோசித்துக் கொண்டே இருக்கத் தான் செய்வார்கள். அரசாங்க அலுவலகங்களில் என்ன நடக்கிறது என்பதை பொது மக்கள் அறிந்து கொள்ள வசதியாக தான் அரசாங்கம் இந்த தகவல் அறியும் உரிமை சட்டத்தினை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. இந்த சட்டத்தின் கீழ் விவரங்களை அளிக்கும் அரசாங்க அதிகாரிகள் அந்த தகவல்களை ஒரு முறைக்கு இரு முறை சரிபார்த்து அளிக்க வேண்டும், ஏதோ கடமைக்காக கொடுத்தாக வேண்டுமே என்று இது போல செயல்பட்டால் அரசாங்கம் எந்த சட்டம் கொண்டு வந்தாலும் அதன் முழு பயனும் மக்களை சென்றடையும் என்பதில் சந்தேகமே!!

புதிதாய் வாழ்ந்திடுவோம் !!

2008-12-31T15:59:00.003+05:30

இதோ இன்னுமொரு ஆண்டு
இப்போதும் நமக்காக,
இயற்கையை நேசித்திட
இன்னல்கள் தவிர்த்திட!

இயற்கையை நேசித்தால்,
பருவம் தப்பிய மழையுமில்லை
பாரினில் எங்கும் வெள்ளமில்லை!

பேரலை பீதியும்
பெருந்துயர் இன்னலும்
வரும் நாளில் வருவதில்லை!
இயற்கையோடு இணைந்த வாழ்வு
இறைவனோடு வாழும் வாழ்வு!

உலக மாந்தரெல்லாம்
உற்றோராய் உறவு கொள்வோம்!
மானுடம் மாண்புற
மனித நேயம் காத்திடுவோம்
பின்பு ஏதிந்த
தீவிரவாதமும் தீராத சண்டையும்!

நடந்தவையெல்லாம் பழங்கதை
நாளையே முளையட்டும் புது விதை!
புதிய சிந்தனை வந்ததுமே
புவியினில் நிலைத்திடும் ஆனந்தமே!

இயற்கையை காத்திடுவோம்
மனிதநேயம் வளர்த்திடுவோம்
புத்தாண்டில் புதிதாய் வாழ்ந்திடுவோம்!!

- மே.இசக்கிமுத்து

இது இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டு!

2008-12-29T15:59:00.004+05:30

இது இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டு!
இங்கே,
தன்னை போல் பிறரை கருதும்
தன்னலம் மறந்த மனிதர்கள்!
அருகிலிருப்பவன் அவதிபட்டால்
அனலாய் துடிக்கும் அன்புள்ளங்கள்!!

இது இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டு!
இங்கே,
ஏ‍ழை பணக்கார ஏற்றத் தாழ்வுகள் என்றுமில்லை!
சக மனிதர்களையும் சகோதரர்களாய்
எண்னும் இவர்கள் சிந்தனையில்
பகலவன் பார்த்த பனிதுளி போல்
சாதியும் மதமும் துளியுமில்லை!!

இது இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டு!
இங்கே,
கருவிலிருப்பது பெண்ணென தெரிந்தும்
பெருமை பேசி பேரானந்தங்கொள்ளும்
பெற்றோர்கள்!!

இது இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டு!
தொழிற்சாலைகளிலும் தெருவோரங்களிலும்
துவண்டு கிடந்த பிஞ்சு உள்ளங்கள்
சிறகு முளைத்த சிட்டுக் குருவிகளாய்
துள்ளி திரியும் இளங்கன்றுகளாய்
கல்விசாலையில்!!

இது இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டு!
இங்கே,
வேலையற்று சுற்றி திரிந்த
சோம்பேறி கூட்டமும்
எப்போதும் கத்தியும் கம்புமாய்
காட்சி தந்த அடாவடி கூட்டமும்
மண்வெட்டியும் கையுமாய்
அவரவர் வேலைக்கு அதிகாலையில்
எழுந்து செல்லும் அற்புத காட்சி!!

இது இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டு!
இங்கே,
மேகங்களுக்கிடையே
முளைத்து நிற்கும் வெள்ளிகளாய்
பச்சையுடுத்திய நேற்வயல்களுடே
நிதர்சனமாய் இளைஞர்கள்!
விவசாய விஷயங்களை வீட்டிற்கு மட்டுமல்ல
இணையத்தின் மூலம்
இவ்வுலகத்திற்கே சொல்லி
புது புரட்சி கண்டவர்களாய்
இந்திய இளைஞர்கள்!!

இது இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டு!
நாட்டில் பட்டம் வாங்கி
அரசாங்க ஆணைக்காக காத்திராமல்
ஆளுக்கொரு தொழிலை
அக்கறையாய் உருவாக்கி
ஆர்வமுடன் உழைக்கும் இளைஞர்கள்!
இங்கே இளைஞர்கள்
வேலையில்லா பிரச்சனைக்கு விலங்கிட்டவர்கள்!
தீவிரவாதத்திற்கு தீயிட்டவர்கள்!!

இது இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டு!
அனுசக்தியை ஆக்க வழியில் பயன்படுத்தும்
அற்புத வழிகளை ஆராய்நது
அகிலத்திற்கு சொல்லிடும் விஞ்ஞானிகளாய்
இந்திய இளைஞர்கள்!
விண்வெளி விஞ்ஞானத்திலும்
கணினி கலையிலும் இந்திய இளைஞர்களால்
உலக விஞ்ஞானிகளின் முழு கவனமும்
இந்தியாவின் பக்கமே!!

இது இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டு!
இங்கே,
மனமிருந்தால் போதும்
மதமும் சாதியும் தேவையில்லை!
கருத்‍தொன்றினால் போதும்
காலங்காலமாய் காதலை வாழ வைக்க
காதலுக்கு காவலாய் நாங்களுள்ளோம்
இது காதலர்களின் பெற்றோர்கள்!!

இது இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டு!
இங்கே,
வஞசமில்லா உள்ளமும்
வளமான எண்ணமும் தான் வாழ்க்கைக்கு தேவை,
வரதட்சணையல்ல!
பெண்களுக்கு வாழ்வளிக்க நாங்களுள்ளோம்
இனி வாழாவெட்டி பட்டமுமில்லை
முதிர் கன்னி முத்திரையுமில்லை
முழங்கும் இளைஞர்கள்!!

இது இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டு!
இங்கே,
மகத்தான வாழ்வை
மரண பாதைக்கு விரைந்து மாற்றிடும்
மயக்கும் போதையை மறந்தும் கூட
நினைப்பதில்லை இந்த மனிதர்கள்!!

இது இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டு!
இங்கே,
உள்ளத்தில் கள்ளமில்லை
ஒழுக்கத்தில் குறையுமில்லை
கீழ்மட்ட எண்ணமும் எங்களுக்கில்லை
எயிட்சுக்கு இனி வழியுமில்லை!
மகிழ்வுடன் மார்தட்டும் மனிதர்கள்!!

இது இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டு!
இங்கே,
அர்த்தமற்ற அறிக்கைகளும்
மக்கள் அமைதியை கெடுக்கும்
அரசியல் கலவரமும் அராஜக அலுவல்களும்
அடியோடில்லை!
இங்கே கூட்டணி பல அமைத்தாலும்
கூட்டங்கள் பல நடந்தாலும்
மக்கள் நலனே மனதில் ‍கொள்ளும்
மகத்தான அரசியல் தலைவர்கள்!!

இது இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டு!
இங்கே,
ஆண்டுக்கொருமுறை வந்து போகும்
தீபாவளி பொங்கலல்ல தேர்தல்!
ஐந்தாண்டுக்கொருமுறை மலரும்
மகரந்த பூக்களாய் மக்கள் உரிமைக்கு
உயிர் கொடுக்கும் ஊக்க சக்தியாய் தேர்தல்!!

இங்கே தேர்தலுக்கு பின்
வாக்குறுதிகளையும் வட்டத்தையும் மறவாமல்
மக்களின் குறைகளை நிவர்த்தி செய்ய
நிதமும் போட்டியிடும் அரசியல்வாதிகள்!!

இது இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டு!
இங்கே,
அன்பளிப்பென்று அர்த்தம்பாவித்து
லட்சமாய் கொடுக்கும் லஞ்சம்
அரசு அலுவலர்களின் லட்சிய கடமையில்
அரசியல் தலைவர்களின்
மக்கள் நல கொள்‍கையில்
மாயமென மறைந்து போயின!!

இது இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டு!
காஷ்மீர் மலைப்பகுதி
காதலர்களுக்கு கூடி மகிழும்
கவின்மிகு சோலை!
புதுமண தம்பதிகளுக்கு
தேனிலவு சொர்க்கம்!
இங்கே,
அந்நிய ஊடுறுவலும்
ஆயுத முழக்கங்களும் அறவேயில்லை!!

அந்நிய தேசங்கள்
அதிசயத்து நோக்கும்
இந்திய திருநாட்டை
நினைத்து பார்க்கையில்
நெஞ்சில் குற்றால அருவியாய்
சந்தோஷ சாரல்கள்!!

தாய் மண்ணே வணக்கம்!
தவறி விழுந்தேன் தரையினில்!
அடடா அதிகாலை கனவு!
அதிகாலை கனவு அப்படியே பலிக்குமாம்
அம்மா சொல்லக் கேள்வி!!

தரையில் விழுந்த என்னை
வரவேற்றுக் கொண்டது நண்பனின் வாழ்த்து மடல்!

" எண்ணங்கள் ஈடேற
கனவுகள் உயிர்பெற
கனிவான வாழ்த்துகள் "

என் கனவுகள் உயிர்பெறுமா?
சமத்துவம் காக்க
சரித்திரம் படைக்க
இருக்கிறோம் நாங்களென்று
இளைஞர்கள் இருக்கையில்
வேறென்ன வேண்டுமிங்கு!
நிச்சயம் ஒரு நாள்
என் கனவுகள் உயிர் பெறத்தான் போகிறது
என் உள் மனமும் சொன்னது!!
இது இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டு!!

- மே. இசக்கிமுத்து

குறிப்பு:- நான் எழுதிய இந்த கவிதை, M/S.FLY JAC LOGISTICS ன் பத்திரிகையான " JAGRATHA"வில் ஜனவரி 2000 இதழில் வெளியானது (நான் அப்பபொழுது அந்நிறுவனத்தின் சென்னை அலுவலகத்தில் பணியாற்றிகொண்டிருந்தேன்).

பிறகு 14.08.2001 அன்று பகல் 12.00 மணி அளவில் திருநெல்வேலி வானொலி நிலைய ஒலிப்பதிவு கூடத்தில் எனது குரலிலேயே ஒலிப்பதிவு செய்யப்பட்டு, 29.08.2001 அன்று காலை 9.45 மணிக்கு ஒலிப்பரப்பான " இளைய பாரதம் " நிகழ்ச்சியில் ஒலிபரப்பானது. திருநெல்வேலி வானொலியில் ஒலிபரப்பான எனது இரண்டாவது கவிதை இது!!

கடை தேங்காய்...

2008-12-24T14:26:00.002+05:30

ஹோட்டல் வி.டீ பேரடைசில் 17.12.2008 முதல் 19.12.2008 வரை பார்ஸன் இண்ஸ்டிடியுட் ஆப் ஸ்டாட்யூடரி ரூல்ஸ் (PARSAM INSTITUTE OF STATUTARY RULES, BANGALORE) நடத்திய அரசு அலுவலர்களுக்கான " ACCOUNTING STANDARDS AND READING BALANCE SHEET " என்ற பயிலரங்கத்தில் கலந்து கொள்வதற்காக எங்கள் அலுவலகத்தில் இருந்து என்னை அனுப்பியிருந்தார்கள். நிதி மற்றும் கணக்கியல் பிரிவில் வேலை செய்வதால் எனக்கும் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்று கலந்து கொண்டேன்.

பயிலரங்கின் முதலாம் நாள் முடிவிலே எனக்கு புரிந்து விட்டது, இது அரசு R&D NON PROFITABLE ORGANISATION னில் பணி புரியும் என்னை போன்றோர்க்கு எந்த பயனுமில்லை, ஏனென்றால் பயிலரங்கில் சொல்லி தந்ததோ லாபம் ஈட்டும் கம்பெனிகளில் பணி புரிபவர்கள் தெரிந்து கொள்ள, கடைபிடிக்க வேண்டிய விஷயங்கள், அரசு R&D NON PROFITABLE ORGANISATIONனுக்கு அது பொருந்தாது. ஐயோ தேவையில்லாமல் என்னையும் அனுப்பி பயிலரங்க கட்டணமாக ரூ. 6180/- வேறு கொடுத்துவிட்டார்களே என்று நினைத்துக்கொண்டிருக்கையில் அங்கு மற்றொரு விஷயத்தையும் என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. அந்த விஷயம் இது தான்.

இந்த பயிலரங்கில் பெங்களூரில் உள்ள மற்றொரு அரசு R&D NON PROFITABLE ORGANISATION ஆன ADA (AERONAUTICAL DEVELOPMENT AGENCY) வில் இருந்து 10 பேர் கலந்து கொண்டிருந்தனர். அவர்களிடம் பேசும் போது தான் தெரிந்தது அந்த 10 பேரில் 5 பேர் தொழில்நுட்ப பிரிவில் (SCIENTIFIC & TECHNICAL STAFF) உள்ளவர்கள் என்று. நிதி மற்றும் கணக்கியல் பிரிவில் வேலை செய்யும் எங்களுக்கே இப்பயிலரங்கம் பயனற்று இருக்கும் போது தொழில்நுட்ப பிரிவில் உள்ளவர்களை அவர்களுடைய நிறுவனம் எப்படி அனுப்பியது? பிறகு தான் புரிந்தது ADAவில் நிதி மற்றும் கணக்கியல் அதிகாரியாக இருக்கும் திரு.நாகராஜா என்பவர் இப்பயிலரங்கை நடத்தும் பார்ஸன் இண்ஸ்டிடியுடிற்கு மிகவும் நெருக்கமானவர், மேலும் இந்நிறுவனம் நடத்தும் எல்லா பயிலரங்கிற்கும் இவர் தான் ஒருங்கிணைப்பாளர். எனவே தான் அவருடைய அலுவலகத்தில் இருந்து அதிகமான நபர்களை தேர்வு செய்து அனுப்ப முடிந்தது. மேலும் திரு.நாகராஜாவிற்கு பல அரசு நிறுவனங்களிலுள்ள உயர் அதிகாரிகள் மிகவும் நெருக்கம். இந்த நெருக்கத்தினால் பார்ஸன் இண்ஸ்டிடியுட் நடத்தும் பயிலரங்குகளில் நிறைய பேரை பங்கு கொள்ள செய்ய முடிகிறது. அதில் ஒன்று தான் எங்கள் நிறுவனம் இந்த பயிலரங்கிற்கு என்னை அனுப்பியது. அலுவலகம் வந்ததும் முதல் வேலையாக எங்கள் துறை தலைவரை சந்தித்து இந்த பயிலரங்கத்தினால் எந்த ஒரு பயனும் இல்லை என்று கூறியபோது அவர் " மற்ற ACCOUNTING STANDARD பற்றியும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதினால் தான் அனுப்பினேன் " என்றவாறு சமாளித்துக் கொண்டார்.

அரசு அலுவலகங்களில் ஏதேனும் ஒன்றிற்காக செலவு செய்யும் போது அதில் ஏதேனும் பயன்படத்தக்கதாக இருக்க வேண்டும். பயன் இல்லை என்று தெரிந்தால் அந்த செலவை குறைத்து கொள்ளலாம். இதனால் நேரத்தையும் அந்த பணத்தையும் பயனுள்ள விதத்தில் செலவிடலாம்.

இது போன்ற வீண் செலவினங்கள் நிறைய அரசு அலுவலகங்களில் நடக்கத்தான் செய்கிறது. ஒரு புறம் மத்திய அரசு அலுவலகங்களில் செலவினங்களை குறைக்க வேண்டும் என கூறி அதற்கான செயல் திட்டங்களை வகுத்து கொண்டிருக்கிறது. மறு புறம் பல அரசு அலுவலகங்களில் தேவையற்ற செலவினங்கள் தான் அதிகமாக இருக்கிறது. என்ன சொல்வது. நம்ம ஊரில் ஒரு பழமொழி சொல்வார்களே " கடை தேங்காயை எடுத்து வழி பிள்ளையாருக்கு உடைத்த கதையாய் "..

மின் வெட்டு!!

2008-10-17T13:32:00.002+05:30

மின் வெட்டு, இப்ப தமிழ்நாட்டில் எங்கு பார்த்தாலும் இதே பேச்சு தான். டீ கடைகளில் நடக்கும் அரசியல் பேச்சுகளும், வீடுகளில் நடக்கும் தொலைக்காட்சி நாடகம் பற்றிய பேச்சுகளும் இப்பொழுது குறைந்து அந்த இடத்தை மின் வெட்டு பிடித்திருக்கிறது. அந்த அளவு மின் வெட்டினால் மக்கள் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். முன்பெல்லாம் கோலங்கள், அரசி என தொலைக்காட்சி தொடர்கள் பற்றியே பேசிக்கொண்டிருந்த பெண்கள் இந்த தொடர் மின் வெட்டினால் கொஞ்சம் மறந்திருக்கிறார்கள், இது ஒரு நல்ல விஷயம் தானே!

மின் வெட்டு மக்களை பாடாய் படுத்திக்கொண்டிருக்கிறது. அங்கு நடக்கும் சீரியசான நிகழ்வுகளை கொஞ்சம் நக்கலோடு இங்கே உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

" என்னடி எப்பவும் காலையில 7 மணிக்கு எழுந்திருக்கிற நீ இப்பல்லாம் 5 மணிக்கே எழுந்து சமையல் வேலை செய்ற, என்ன தடீர்னு அக்கறை "
" அட போங்க, எல்லாம் இந்த கரண்ட் தொல்ல தான். காலையிலே 7 மணிக்கே கரண்ட் கட்டாயிடும் அதுக்குல்ல வேலைய முடிக்கனுல்ல அதான் " ***

" என்னடி நேத்து தோசை தந்த அதுல அரிசி பாதி பாதியா இருந்திச்சு, இன்னிக்கு தோசை கொஞசம் புளிக்கிற மாதிரி இருக்கே "
" இந்த கரண்ட் எப்ப தான் போகுதுன்னு ஒரு கணக்கு இல்லீங்க அன்னிக்கு மாவு அரைக்கும் போது பாதியில போயிட்டு, நேத்து அதான் கரண்ட் போகுறதுக்குல்ல கொஞ்சம் சீக்கிரமா மாவு அரைச்சு வைச்சேன் பாருங்க புளிச்சு போச்சு. அடிக்கடி கரண்டு போகுற இந்த காலத்தில இதெல்லாம் சகஜம்ங்க " ***

" ஏம்பா கொஞ்ச நாளாவே உன்ன கவனிச்சுட்டு வாரேன் ஒழுங்கா வேலை பாக்குற நீ இப்பெல்லாம் சீட்ல இருந்தே தூங்குறியே.. "
" என்ன சார் செய்ய தினமும் ராத்திரி 10 மணிக்கு போற கரண்டு 12 மணிக்கு தான் வருது, இந்த வெயில் காலத்துல கரண்ட் இல்லாம ஒரே புழுக்கம், 12 மணிக்கு கரண்டு வந்தப்புறம் தான் தூங்க முடியுது, நான் என்ன செய்யட்டும் அதான்.. பேசாம ஆபீஸ் டயத்தை கரண்டு போற நேரத்துக்கு ஏத்த மாதிரி மாத்துன நல்லாயிருக்கும்... " ***

" என்ன கொடுமடி இது, இவ்வளவு சங்கதி நடந்திருக்கா, மருமக ஒழுங்கா தானடி இருந்தா என்னாச்சி அவளுக்கு.. இந்த கரண்டு போற நாளுல இருந்து நாடகம் பாக்க முடியாம போச்சு.. எப்ப கரண்டு ஒழுங்கா வந்து எப்ப நானு நாடகத்தை பார்க்க.. "
" என்னடி பேசுற.. இவ்வள நேரம் நான் என் மருமகள பத்தி சொல்லிகிட்டு இருந்தா, நீ நாடகம்னு கேட்டுட்டு இருந்தியாக்கும்.." ***

" ஓயாம கரண்டு போறது ரொம்ப தொந்தரவா போச்சுங்க "
" ஏன் என்னாச்சு "
" ஓழுங்கா டீவில நாடகம் பாத்துட்டு இருந்த உங்க அம்மா, இப்ப அடிக்கடி கரண்டு போற நாளுல இருந்து, என்கிட்ட அதை இதை பேசி சண்டை செய்றாங்க..அய்யோ எப்ப கரண்டு கட் இல்லாம இருக்குமோ..." ***

" என்னடி கினத்துல தண்ணி இரைக்கிற, நேத்து தானே தண்ணி முறை அதுக்குள்ள தண்ணி காலியா? "
" நீ வேற, சும்மாவே நாலு நாளைக்கு ஒரு முறை தான் தண்ணி விடுறாங்க, இதுல வேற கரண்ட் போயிடுது, தண்ணி வர்ர நேரத்துல கரண்டு போயிட்டு தண்ணி வரல்ல. தூத்துக்குடிய மாநகராட்சியா மாத்துனாலும் மாத்துனாங்க தினம் தினம் பிரச்சணை அதிகமாயிட்டே போகுது.. என்ன செய்ய.. " ***

- மே. இசக்கிமுத்து

பிள்ளையார்!!

2008-08-29T11:40:00.002+05:30

ஊருக்கு ஊர், தெருவுக்கு தெரு
கோயில் கொண்டிருக்கிறேன்!
நகரங்களில் நாற்புற மண்டபத்தின் நடுவே!
கிராமங்களில்,
சின்ன சிலைகளாய், சிறு கற்களாய்
அரசமர அரியணையில்
மழையில் நனைந்தபடி, வெயிலில் காய்ந்தபடி!
இருந்தாலும் பரவாயில்லை
ஆத்தங்கரையோரம், அரசமரத்தடியில்
ஆனந்தமாயிருக்கிறேன்!

வடநாட்டில் இரண்டு மனைவிகளுடன்
இடிபட்டுகொண்டிருப்பதைவிட
தென்நாட்டில் சுண்டெலி துணையுடன்
தெரு முனையில் பிரம்மச்சாரியாய்
பிரவேசிக்கவே விருப்பம் எனக்கு!

தைப் பொங்கல் திருநாளில்
சாணத்திலான என்னுருவம் தான்
சகல இல்லங்களிலும் அலங்கரிக்கும்!

மூத்தவனாய் பிறந்ததினால்
முதல்வனென்று ஆனேனோ?
முக்கண்ணன் கோவிலிலும்
முதல் வணக்கம் தந்திடுவர்!

சதுர்த்தி தினமன்று
சகல ஊர்களிலும்
கொலுக்கட்டையோடு பலகாரம் பல படைத்து
கொண்டாடி மகிழ்ந்திடுவர்!
சுறுசுறுப்பாய் சுற்றோ சுற்றுவென்று சுற்றிவருவர்
சுட சுட சுண்டலை கொரித்துக்கொண்டு!
அவரவர் ஆசைப்படி அவதாரம் பல கொண்டு
ஆனந்தமாய் ஆலயத்தில் ஆசிகள் அளித்திடுவேன்!

ஆறேழு நாளில்
ஆற்றிலோ கடலிலோ கறையும் போது
சில நேரம் சிலிர்த்திருக்கிறேன்!
கடலலை மிஞ்சும் மக்கள் கூட்டத்தை கண்டு !!
இதே ஒற்றுமை மனித மனங்களில் நிலைத்திருந்தால்
மானுடம் மலையென உயர்ந்திருக்கும்!
சில நேரம் கலங்கியிருக்கிறேன்
கடலில் என்னை கரைத்துவிட்டு கரையேறும்போது கலவரமாம்!!

எண்ணற்ற வேணடுதல்கள்
என் செவியிரண்டும் நிரம்பிவிடும்!
தேர்வில் வெற்றி வேண்டி, தேர்தலில் பதவி வேண்டி,
தேடிய செல்வம் நிலைக்க வேண்டி,
வேலை வேண்டி, காரியத்தில் வெற்றி வேண்டி,
கல்யாண காலம் வேண்டி,
கவலைகள் கரைந்திட, கஷ்டங்கள் போக்கிட
எண்ணற்ற வேண்டுதல்கள் வரிசையாய் வந்து நிற்கும்!
அக்கறையாய் கேட்டிடுவேன் அமைதியுற செய்திடுவேன்!
செய்யும் செயல்களில் நம்பிக்கை வைத்தால்,
எண்ணங்கள் எல்லாம் நல்லவையென்றால்
என்றென்றும் ஆசிகள் அளித்திடுவேன்!!

அரசாங்க அடாவடிகள்!

2008-08-22T14:45:00.001+05:30

மைசூர் விரைவு ரயிலில் தூத்துக்குடியிலிருந்து பெங்களூர் வந்திறங்கிய அம்மாவையும் அத்தையையும் அழைத்து கொண்டு படிகளில் இருந்து இறங்கி வெளியே வந்த போது, டிக்கெட் பரிசோதகருடன் அமர்ந்திருந்த ரயில்வே பாதுகாப்பு படை காவலர் (RPF) ஒருவர் எங்களை அழைத்து, எங்கிருந்து வருகிறீர்கள், எந்த ரயிலில் வந்தீர்கள் என்றேல்லாம் விசாரித்து விட்டு, அம்மா பையில் வைத்திருந்த முருங்கை காயை பார்த்து "இரண்டு முருங்கை காய் கொடு" என்றார் அதிகார தோரணையோடு. சரி இங்கே பெங்களூரில் இந்த மாதிரி நல்ல முருங்கை காய் கிடைக்காது, அதனால் எங்கள் பையில் இருந்த முருங்கை காயை பார்த்தவுடன் ஆசைப்பட்டு கேட்கிறார் என்று நினைத்து பையிலிருந்து இரண்டு காயை எடுத்து அவரிடம் கொடுத்தாள் அம்மா. அதிக அதிகாரமாய் "ரெண்டு எதுக்கு இன்னும் கொடு" என்றாரே பார்க்கலாம். வடிவேலு நிறைய படங்களில் சொல்லும் வசனம் "அட அவனா நீ " என்று நான் நினைத்துக் கொண்டு, ‍அவ்வளவு தான் இன்னும் கொடுக்க மாட்டேன் என்று அவரிடம் சொல்லிகொண்டு நடக்க தொடங்கினேன். அந்த காவலர் விடவில்லை, நில்லு நில்லு எங்கள் பின்னாலே வந்து, டிக்கெட் இருக்கா, உன்கிட்ட பிளாட்பாரம் டிக்கெட் இருக்கா என்று கேட்டுகொண்டே வர தொடங்கினார். எல்லாம் இருக்கு என்று சொல்லிவிட்டு நடக்க தொடங்கினோம். " பிளாட்பாரம் டிக்கெட் இல்லாம அடுத்தவாட்டி வா உன்ன பாத்துக்கிறேன் " என்று சொல்லி விட்டு சென்றாரே பார்க்கலாம். ஏதோ நான் பிளாட் பாரம் டிக்கெட் எடுக்காமல் அடிக்கடி வருவது மாதிரியும் அந்த காவலர் தான் என்னை அய்யோ பாவம் என்று விட்டுவிடுவது மாதிரியும் பேசிக் கொண்டு சென்றதை பார்க்கும் போது எனக்கு சிரிப்பு தான் வந்தது.

இது சென்ற வாரம் நடந்த சம்பவம். எனக்கு ஒருபுறம் சிரிப்பு வந்தாலும் மறுபுறம் இந்த சமூகத்தை காக்க வேண்டிய காவல்துறையை சேர்ந்த சிலர் இந்த மாதிரி நடக்கும்போது ஆத்திரம் தான் வந்தது. தட்டிப் பறிக்கும் திருடர்களுக்கும் இவர்களுக்கும் வித்தியாசம் என்ன இருக்கிறது. இந்த காவலரின் நடவடிக்கைகளை பார்க்கும்பொழுது, இவர் தன் அதிகாரத்தின் மூலம் அப்பாவி பயணிகளிடம் எதை எதையெல்லாம் வாங்க முடியுமோ அதையெல்லாம் வாங்கி பழக்கப்பட்டவராக இருக்க வேண்டும், மேலும் திருடர்கள் மற்றும் சமூக விரோதிகளை பிடித்தால் அவரகளிடம் இவர்கள் என்னவெல்லாம் எதிர்பார்ப்பார்கள் என்று நினைத்து பார்க்க முடியவில்லை. அரசாங்க சம்பளம், பல வகையான சலுகைகள் எல்லாம் இருந்தும் இவர்களின் பேராசை குறையவில்லை.

இம்மாதிரியான சுயநலவாதிகள் காவல்துறையில் இருக்கும் வரை அரசாங்கம் எந்த சட்டம் கொண்டு வந்தாலும் சமூக விரோத செயல்கள் செவ்வனே நடந்தேறத்தானே செய்யும்.

திண்ணை !!

2008-08-06T15:35:00.002+05:30

சென்ற வாரம் சனிக்கிழமையன்று இரவு 8.30 மணியிருக்கும், சாப்பிட்டு விட்டு வீட்டின் வெளியே உள்ள சிறிய திண்ணை படியில் காற்றாட அமர்ந்திருந்தேன். அந்த சூழ்நிலை மிகவும் அமைதியாக இருந்தது, கொஞ்சம் வித்தியாசமாகவும் இருந்தது. 8.30 மணிக்கே எங்கள் வரிசையில் உள்ள வீடுகளின் கதவுகள் அடைக்கப்பட்டு விடுகின்றன. சிறார்களின் சத்தம் அங்கில்லை. அனைவரும் வீட்டினுள்ளே இருந்துவிடுகிறார்கள். இரவு சாப்பிட்டு விட்டு திண்ணையில் காற்றாட அமர்ந்திருப்பதில் ஒரு சுகம் இருக்கிறதே, அப்பப்பா சொல்ல முடியாது, அனுபவித்து பார்க்க வேண்டும்.

சிறு வயது நினைவலைகள் மனதில் நிழலாட தொடங்கியது. எங்கள் தெருவில் இருந்த வீடுகளெல்லாம் ஓட்டு வீடுகள் தான். எல்லா வீட்டின் முன் வாசல் அருகே திண்ணை உண்டு. வரவேற்பறை போல திண்ணையை பயன்படுத்துவதுண்டு. யாரேனும் வீட்டுக்கு வந்தால் முதலில் திண்ணையில் தான் "அப்பாட" என்று உட்கார்வார்கள். வேலை நிமித்த பேச்சாகட்டும், அரசியல் விவாதமாகட்டும், பெண்கள் சமையல் வேலைகளை முடித்துவிட்டு ஊர் நடப்புகளை பேசுவதாகட்டும் எல்லாவற்றிற்கும் அடைக்கலம் திண்ணை தான். எல்லாவற்றிற்கும் மேல் மாலை வேளைகளில் திண்ணையில் அமர்ந்து வீட்டு பாடங்களை எழுதுவதும் பின்பு விளையாடுவதும் அந்த சுகமே தனி தான்.

சனி, ஞாயிறு என்றால் கேட்கவே வேண்டாம், எங்களின் விளையாட்டுக் களமாகவே மாறிவிடும் அந்த திண்ணை. காலை தொடங்கி இரவு வரை எங்கள் ஆட்டங்கள் அங்கே அரங்கேறும். முழு ஆண்டு தேர்வு விடுமுறை காலங்களில் இன்னும் சொல்லவே வேண்டாம். விளையாட்டுகள் பல பல, வீடு கட்டுவது, இலைகள் செடிகளை பறித்து வந்து சோறு சமைப்பது, களி மண்னால் சாமி செய்து அதற்கு கொடை விழா நடத்துவது, தாயம், பல்லாங்குழி, ஐஸ்பால், கல்லா மண்ணா என விளையாட்டுகள் வித விதமாய் அரங்கேறும். சில சமயம் பெற்றோர்களுக்கு எங்கள் திண்ணை விளையாட்டுகள் பெரும் தொல்லையாக மாறுவதும் உண்டு. சில நேரம் எங்களின் தொல்லைகள் எல்லை மீறும் போது அம்மாவிடம் திட்டுகளும் வாங்குவதுண்டு. அதற்கு மறுநாளே விளையாட்டு இடம் நண்பன் வீட்டு திண்ணைக்கு மாறியிருக்கும். குரங்குகள் மரத்துக்கு மரம் தாவுவது போல எங்களின் விளையாட்டு இடமும் திண்ணை திண்ணையாக மாறி கொண்டே இருக்கும். இரவு சாப்பாடு கண்டிப்பாக திண்ணையில் வைத்து தான். பக்கத்து வீட்டு நண்பர்களோடு சேர்நது கூட்டாஞ்சோறு சாப்பிடுவது. வித விதமான கதைகள் சொல்லி மகிழ்வது, திண்ணையோடு மகிழந்த நாட்கள் இன்னும் சொல்லி கொண்டே போகலாம்.

கால மாற்றத்தில், தற்பொழுது கட்டப்படுகின்ற அனேக வீடுகளில் திண்ணை இருப்பதில்லை. நிலத்தில் கொஞ்சம் இடம் இருந்தால் போதும், அதில் அடுக்கு மாடி கட்டிடம் கட்டி விடுகிறார்கள், குழந்தைகளின் விளையாட்டு இடம் பற்றி கவலை கொள்வதற்கு அவர்களுக்கு நேரமில்லை. தற்கால சிறுவர்களின் முக்கிய விளையாட்டாக கிரிக்கெட் இருப்பதை நாம் ஆங்காங்கே தெருக்களில் காணலாம். சில சிறுவர்களின் மாலை நேர விளையாட்டாக சைக்கிள் ஓட்டுல். மேலும் சிறுவர்களின் நட்பு வட்டம் பள்ளி தோழர்களை விட்டு விரிவடைய மறுக்கின்ற சூழ்நிலையில் தான் தற்பொழுது இருக்கின்றது. விசாலமாக சிந்திக்கும் மனநிலை வீட்டுக்குள்ளே மறைந்துவிடுது. இதெல்லாம் அவசரயுகத்தின் அலங்கோலங்கள் என்று தான் சொல்ல தோன்றுகிறது !!

தேள் கடி !!

2008-06-20T16:25:00.005+05:30

இது 2001ன் மே மாதத்தில் நடந்த சம்பவம். அன்று இரவு சுமார் 2 மணி இருக்கும், ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்த எனக்கு வலது காலின் பாதத்திற்கு சற்று மேலே ஏதோ ஒன்று கடித்தது போல இருந்தது. என்னவென்று எழுந்து பார்ப்பதற்குள் வலி விறுவிறுவென்று அதிகரிக்க தொடங்கியது. லைட்டை போட்டுவிட்டு அம்மாவிடம் "அம்மா என்னமோ காலுல கடிச்சுட்டுது, வலி தாங்க முடியல" ஏதேனும் கட்டறும்பு கடித்திருக்கும் என்று தான் முதலில் நினைத்தேன், ஆனால் நிமிடங்கள் நகர நகர வலி மேலும் அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. இது நாள் வரை இந்த மாதிரியான வலியை நான் அனுபவித்ததில்லை. நிச்சயமாக கட்டறும்பு கடிக்கவில்லை, வேறு ஏதோ ஒன்று...என்ன அது, அம்மாவும் தம்பியும் சுவரின் ஓரமாக ஏதேனும் இருக்கிறதா என்று தேட ஆரம்பித்தார்கள். வலி ஒரு பக்கம், இன்னொரு பக்கம் என்ன கடித்ததென்று தெரியவில்லை, அந்த பயம் வேறு தொற்றிக் கொள்ள என்னால் இருக்க முடியவில்லை, வலிக்கின்ற இடத்திற்கு சற்று மேலே ஒரு துணியை வைத்து கட்டிக்கொண்டேன்.

கடைசியாக நான் படுத்திருந்த பாயை எடுத்து உதறிய போது, ஒரு தேள் ஓடிச் சென்று சுவரின் மூலையில் ஓரமாக ஒதுங்கி நின்றது. விரைவாக வாசலருகே இருந்த செருப்பை எடுத்து வந்து அதை அடி அடியென்று அடித்து கொன்று போட்டேன். எங்கள் வீட்டில் இந்த சத்தம் கேட்டு காம்பவுண்டில் இருந்தவர்கள் " என்ன அது, என்ன " என்று எங்கள் வீட்டில் கூடிவிட்டனர். அதற்குள் அம்மா, எதிர் வீட்டில் இருக்கும் ரெங்கம்மாள் அத்தையை கூட்டி வந்துவிட்டாள். ரெங்கம்மாள் அத்தை பூச்சி கடிக்கு பார்வை பார்ப்பார்கள். மரத்தில் இருந்து வேப்பிலையை கொஞ்சம் பறித்து வந்து திருநீர் பூசி தேள் கடித்த இடத்தில் ஏதோ முனுமுனுத்துக்கொண்டே வேப்பிலை வைத்து தடவிவிட்டார்கள். பிறகு விஷம் ஏதும் ஏறியிருந்தால் அதை கட்டுப்படுத்த வெற்றிலையும் மிளகும் சேர்த்து வாயில் போட்டு சவைத்து விழுங்கிவிட சொன்னார்கள். அப்படியே செய்தேன். "வெந்த புண்ணில் வேலை பாய்ச்சாதே " என்று சொல்ல கேள்விபட்டிருக்கிறேன் ஆனால் வெந்த புண்ணில் வேலை பாய்ச்சினால் எப்படி இருக்குமோ அப்படி இருந்தது வலி. குறைந்த மாதிரி தெரியவில்லை. " அம்மா வலி தாங்க முடியல" என்று முனங்கிக் கொண்டிருக்கையில்..

அம்மாவோ " எங்கள் ஊரில் தேள் கடித்துவிட்டால் அந்த தேளை ஒரு நூலில் தலைகீழாக கட்டி தொங்கவிட்டால் விஷம் படிப்படியாக இறங்கிவிடும் என்று சொல்வாங்க" என்றாள்.

பக்கத்து வீட்டு அக்காவோ " வலி தாங்க முடியவில்லலையென்றால் கடித்த தேளை தீயில் சுட்டு அந்த சாம்பலை கடித்த இடத்தில் தேய்த்தால் வலி குறையும் " என்று சொன்னாள்.

"தேள் கடி வலியை தாங்க முடியாது, வலி தெரியாமல் இருக்க கொஞ்சம் சாராயம் கொடுப்பாங்க" இது மற்றொருவர்.

" நல்ல வேளை இது வெள்ளை தேள், இதுக்கு விஷம் கொஞ்சம் தான், ஆனா கருந்தேள் கடித்தால் பயங்கர விஷம் ஆளையே கொன்னுடும் " இது இன்னொருவர். இங்கே ஒருவன் வலியால் கஷ்டப்பட்டு கொண்டிருக்க, ஆளாளுக்கு ஒரு யோசனை சொல்லிவிட்டு அவரவர்கள் வீட்டுக்கு சென்றுவிட்டனர். சரி இந்த ராத்திரியில ஆஸ்பத்திரிக்கும் போக முடியாது, காலையில ஆஸ்பத்திரிக்கு போகலாம் என்று அம்மாவிடம் சொல்லிவிட்டு, தேள் கடித்த இடத்தில் பொடி வெங்கயத்தை நறுக்கி தேய்த்துகொண்டேன். ‍நேரம் ஆக ஆக வலி குறைந்த மாதிரி தெரிய எப்போது தூங்கினேன் என்று எனக்கே ‍தெரியவில்லை. காலையில் எழுந்த போது வலி பாதியாக குறைந்திருந்தது. இரவில் வலியால் துடித்துகொண்டிருந்த போது பக்கத்து வீட்டார்கள் சொன்ன யோசனைகளை நினைத்து சிரிப்பு தான் வந்தது, கூடவே BSc முதலாம் ஆண்டில் படித்த NISSIM EZAKIEL லின் " NIGHT OF THE SCORPION " என்ற பிரபலமான ஆங்கில கவிதை நினைவுக்கு வந்தது.

இச்சம்பவத்தை இன்று நினைத்தால் கூட சிரிப்பு வந்துவிடுகிறது!!!

நல்ல உள்ளங்கள் !!

2008-06-03T15:23:00.010+05:30

சென்ற ஞாயிற்றுகிழமை (01.06.2008) பெங்களூர் மேனிலை பள்ளியில் ESI நடத்திய மேனேஜர் பதவிகளுக்கான தேர்வு எழுத சென்றிருந்தேன். தேர்வு மேற்பார்வையாளர் அறையினுள் வந்த உடனேயே தன்னை பற்றி அறிமுகம் செய்துகொண்டார். தான் 1995 ம் ஆண்டின் UPSC தேர்வில் தேர்வானவர் என்றும், தற்பொழுது ESIயில் பணிபுரிவதாகவும் தெரிவித்தார். பின்பு எங்களிடம் ஒரு சின்ன அறிவுரை, கேள்விகளை புரிந்துகொண்டு பதிலளியுங்கள், முதலில் தெரிந்த கேள்விகளுக்கு விடையளியுங்கள், தெரியாத கேள்விகளில் நேரத்தை செலவழிக்காதீர்கள் என்று கூறிவிட்டு ‍" Best of Luck" என்று வாழ்த்தும் தெரிவித்துக்கொண்டார். ஒரு வித்தியாசமானவரை சந்தித்ததில் பூரித்துவிட்டேன். நானும் நிறைய தேர்வுகள் எழுதியிருக்கிறேன், ஆனால் தேர்வு மேற்பார்வையாளர்கள் வந்தவுடன் சத்தம் போடாதீர்கள், மொபைல் போனை ஆப் செய்துவிடுங்கள், மனி அடித்த உடன் மட்டும் தான் கேள்வி தாளை பிரிக்க வேண்டும் என்று விதிமுறைகளை மட்டுமே சொல்லிக்கொண்டு இருந்து விடுவார்கள். இவர்களின் நடுவே ‍தேர்வு எழுதுபவர்களுக்கு பயனுள்ள வகையில் கடைசி நேர அறிவுரைகள் வழங்கிய அந்த மனிதரை சந்தித்ததில் உண்மையிலேயே பூரிப்படைந்தவனாய் அன்று தேர்வு எழுதினேன் ஆனால் அவரின் பெயரை மட்டும் என்னால் ஞாபகத்தில் கொண்டுவர முடியவில்லை...

அன்றாட வாழ்க்கையில் இது போல நாம் பலதரப்பட்ட மனிதர்களை சந்திக்க நேரிடும். சந்திப்பின்போது பல விஷயங்கள் நமக்கு கிடைக்க வாய்ப்பிருந்திருக்கும். சில முக்கிய முடிவுகளை எடுப்பதற்கு கூட அந்த சந்திப்பு வழி வகுத்திருக்கலாம். பலதரப்பட்ட மனிதர்களில் சிலர் இருக்கிறார்கள், அவர்களை எதற்குதான் சந்தித்தோம் என்று தோன்றும், அந்த சந்திப்பை, பேசிய விஷயங்களை நாம் உடனே மறந்திடுவோம். இங்கே நான் அதை பற்றி பேச வரவில்லை.

சில பேர் இருக்கிறார்கள், ரயில் அல்லது பேரூந்து பயணத்தின்‍ போது அப்பொழுதுதான் சந்தித்திருப்போம் ஆனால் வலவலவென்று பேசிக்கொண்டே இருப்பார்கள், அவர்களை பற்றி, பல சம்பவங்களை பற்றி நிறைய பேசுவார்கள், சில சமயம் நமக்கு எரிச்சல்கூட வந்திருக்கும். அவர்களை பற்றி தற்பெருமை பேசி கொள்கிறார்கள் என்று நாம் அவர்களின் பேச்சை காதில் வாங்காது வேறு வழியின்றி இருந்திருப்போம் அல்லது வேறு எதை பற்றியோ நாம் சிந்தித்து கொண்டிருப்போம். . அவர்கள் தம்மை பற்றி தம்பட்டம் அடித்து கொள்கிறார்கள் என்ற மனநிலைக்கு நாம் வந்துவிடுவதால் அவர்கள் பேசுவதை காதில் வாங்காது இருந்துவிடுகிறோம். ஆனால் இது மாதிரியான சமயங்களில் சில நல்ல விஷயங்கள், சுவாரசியமான செய்திகள் நமக்கு கிடைக்கலாம்...

பள்ளி நாட்களில் - 2

2008-03-06T08:33:00.005+05:30

ஆரம்ப பள்ளி நாட்களில் நடந்த சம்பவங்கள் பல என் ஞாபகத்தில் இருந்ததில்லை ஒன்றை தவிர. நான் ஆரம்ப பள்ளி வாழ்க்கையை தூத்துக்குடி மாசில்லாமனிபுரத்தில் உள்ள செயின்ட் சார்லஸ் மெட்ரிக்குலேசன் பள்ளியில் தொடங்கினேன். எல்.கே.ஜி முதல் 5ம் வகுப்பு வரையிலான பள்ளி நாட்கள் இந்கு தான் சந்தோஷமாக கடந்தது.

அப்பொழுது நான்காம் வகுப்பு படித்துகொண்டிருந்ததாக ஞாபகம். வகுப்பில் பையன்கள் இரண்டு பிரிவாக தான் இருப்போம். சீலன் கூட கொஞ்சம் பேர், மோகன கண்ணன் கூட கொஞ்சம் பேர். விளையாட்டு ஆனாலும் சண்டை ஆனாலும் இந்த இரண்டு பிரிவினர்களிடையே தான் போட்டி இருக்கும். இவர்களிருவர்களின் சண்டைகளை தடுத்து தன்டனை கொடுப்பதே எங்கள் மிஸ்ஸின் முக்கிய வேலையாக இருக்கும். எனது நண்பர்களான பிரவீனும் ஜவகரும் மோகன கண்ணனுடன்‍ சேர்ந்து இருந்ததனால் நானும் அந்த செட்டில் சேர்ந்து இருந்தேன்.

‍ ஒருநாள் மதியம் சாப்பிட்டுவிட்டு வேப்பமரத்தடியில் அமர்ந்து கொண்டு சினிமா கதை பேசிகொண்டிருந்தபோது சீலனுடன் இருக்கும் பிரபாகர் " ரஜினி மெ*** தெரியுமா" என்று ஏதோ சொல்ல, எப்போதும் அமைதியாக இருக்கும் நான் அன்று " கமல் அ* ‍தெரியுமா" என்று சொல்ல அந்த வழியாக வந்த எங்கள் மிஸ் இதை கேட்டுவிட, எங்களிருவருக்கும் நிறைய திட்டு. எங்களுடைய மிஸ் இந்த சம்பவத்தை 5ம் வகுப்பு மிஸ்ஸிடம் சொல்ல, அன்று மாலை அசம்பளி முடிந்தவுடன் 5ம் வகுப்பு மிஸ் என்னிடம் வந்து " கமல் அ** ?, உனக்கு கொழுப்பு ரெம்ப" என்று திட்டி விட, என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் நின்றதை இப்பொழுது நினைத்து பார்த்தாலும் சிரிப்பாக தான் வருகிறது. எதுவும் அறியாத பருவம் அது. பள்ளி விட்டு செல்லும் வழிகளில் சினிமா நடிகர்களின் போஸ்டர்களின் மேல் இது மாதிரியான வாசகங்களை காணலாம், இதன் பாதிப்பால் தான் நான் அந்த மாதிரியான வார்த்தைகளை அர்த்தம் தெரியாமல் ‍பேசியிருக்க வேண்டும். மற்றுமொரு செய்தியையும் இங்கு நான் சொல்லியாக வேண்டும். அந்த காலகட்டத்தில் கமல்ஹாசன் தான் இளம்பெண்களின் கனவு நாயகனாக இருந்தவர் என்பது தெரிந்த விஷயம். 5ம் வகுப்பு மிஸ் என்னை கோபத்தோடு திட்டியதை நினைக்கும் போது சிரிப்போடு சேர்ந்து " சகலகலா வல்லவன்" திரைபடத்தில் வரும் "இளமை இதோ இதோ.. " என்ற புத்தாண்டு படல் தான் நினைவுக்கு வருகிறது. (தொடரும்..)

பள்ளி நாட்களில் - 1

2008-02-29T08:26:00.002+05:30

பள்ளி பருவம் துள்ளல்கள் நிறைந்த பருவம். கவலைகள் மனதில் ஏதுமின்றி கவிதை வரிகளாய் அங்குமிங்கும் அழகாய் தெரியும் விபரம் அறியாத சிறுவயதில் வீட்டை நினைத்து பள்ளிக்கு செல்வதை பயமாய் பார்த்திருப்போம். வளர வளர பள்ளி வாழ்க்கை இனியதாய் அமைந்துவிடும். வார இறுதி நாட்கள் கூட ஆசிரியர் இல்லாமல் அசைய மறுத்துவிடும், பள்ளி நண்பர்கள் இல்லாமல் நீண்டு நின்றுவிடும். பள்ளி பருவம் கடந்து பல வருடங்கள் சென்றாலும் நினைத்த நேரத்தில் பள்ளி நினைவுகள் மனமெங்கும் பசுமையாய் படர்ந்துவிடும். பாடம் படித்த வகுப்பறைகள், ஓடி களைத்த விளையாட்டுத் திடல், வேப்பமரத்தடி பாடங்கள், உண்டு களித்த மதிய வேளை, கைகோர்த்த நண்பர்கள், அரவணைத்த/அடி‍‍கொடுத்த ஆசிரியர்கள் அத்தனைபேரும் அருகிலிருப்பதாய் ஆனந்தித்திடுவோம்.

அடிக்கடி நம் மனம் பள்ளி நாட்களை அசைபோட்டாலும், இயந்திரமாய் இயங்கும் இந்த அவசர காலத்தில் அந்த பசுமை நினைவுகளில் சில மறந்து போய்விடுமோ என்ற உணர்வு என்னுள் பலவேளை எழுவதுண்டு. அதனால் தான் என்னுடைய மனக்கடலில் எழும் நினைவலைகளை வலைதளத்தில் பதிவு செய்ய தீர்மானித்து இந்த அறிமுக பதிவோடு தொடரயிருக்கிறேன். என்னுள் எழும் நினைவலைகள் உங்களையும் உங்கள் பள்ளி நாட்களுக்கு ‍அழைத்து செல்லும் என்ற நம்பிக்கையோடு அடுத்த பதிவில் தொடர்கிறேன்..(தொடரும்..)

மனமெங்கும் மார்கழி!!

2007-12-31T13:45:00.000+05:30

சுகமான குளிரில் அதிகாலை உறக்கம்

சுப்ரபாத ஒலியில் மறைந்திடும் பனியாய்!!

திருப்பாவை திருவெம்பாவை தெருவெங்கும் ஒலிக்க

தினந்தோறும் பஜனை அதிகாலை மலர்ச்சி!!

வண்ணக் கோலங்கள் வாசலெங்கும்

வரிசையாய் பூசனி பூச்சூடி வீதியெங்கும் கோலாகலம்!!

மார்கழி மாதம் மலர்களின் மகரந்த காலம்!

முகத்தினில் பனித்துளி பருக்களோடு

முந்தாநாள் பூப்பெய்த பருவப்பெண்ணாய்

அனேக பூக்களெல்லாம் நாணத்தோடு நனைந்து நிற்கும்!!

தூரத்து காட்சியெல்லாம்
பகலவனை பார்க்கும் வரை
மூடுபனியுடுத்தி முக்காடு போட்டிருக்கும்!!

தோட்டக்காடெங்கும்
தோரணங்கள் காய்கறிகள்!!

கண்ணுக்கெட்டிய தூரம்வரை
கனவுலகில் வருவதுபோல்
பச்சை உடையணிந்து பார்ப்பவரை கிரங்கடித்து
காற்றோடு கையசைக்கும் நெல்மணிகள்!!

மனதிற்கு பிடித்த மார்கழி மாதம்

மாதங்களின் சுவாசம் இது!

வசந்தத்தின் வாசல் இது!

"பா"க்களின் ராகமாய்

பூக்களின் வாசமாய்

ஊரெங்கும் உற்சாக ஊற்றாய்

மனமெங்கும் மார்கழி!!

முதல் கவிதை!!

2007-12-18T08:32:00.000+05:30

பள்ளி பருவத்தின் முதல் கவிதை

படிக்கும்பொழுதெல்லாம்

பனி விழும் மலராய் மாறுதே மனது!!

முதல் கவிதையை பிரசிவிக்க பட்ட பாடுகள்,

பல்துலக்கும் நேரம் முதல் பாய் விரிக்கும் நேரம் வரை வார்த்தை தேடல்கள் வானமென நீண்டு கொண்டது !!

சிந்தையில் சிக்குண்டு சிதறிய வார்த்தைகளை வரப்புக்குள் கொண்டுவந்து, எழுதி எழுதி அடித்து அடித்து வார்த்தை கொலைகள் வகையின்றி நடந்தேறும்!!

கனவிலும் கருவாய் வளர்ந்தது என் கவிதை!
வெயிலிலும் நிழலாய் தொடர்ந்தது என் கவிதை!
வியர்வை துளிகளெல்லாம் கவிதை துளிகளாய்!!

இருவார இறுதியில்
இனிதாய் பிறந்தது கவிதை!!
ஒருமுறை இருமுறை பலமுறை வாசித்து,
கரம் பிடித்து நடைபழகும் மழலையாய்,
மழை துளி நிலத்தில் பட்டுதெரித்ததாய்
துள்ளி குதித்தது மனம்!!

பள்ளி பருவத்தின் முதல் கவிதை
படிக்கும்பொழுதெல்லாம்
பனி விழும் மலராய் மாறுதே மனது!!

உறவுகள்!!

2007-11-07T14:59:00.000+05:30

ஆரம்பப் பள்ளி படித்தபோது
அருகிலிருந்த சித்தப்பா வீடு தான்
விளையாட்டுக் களம் எனக்கு!
சீருடை அழுக்கேற புழுதிமண் பறக்க
சித்தப்பா பசங்களோடு
விளக்கேற்றும் நேரம் வரை விளையாட்டு விளையாட்டு!!

சனி ஞாயிறு கிழமைகளில்
சண்டையிட்டு கொடுக்காபுளி மரத்திலேறி
பழங்களை பறிப்பதும் பதுக்கி வைப்பதும்
பங்கிட்டு திண்பதும்
அத்தை பசங்களோடு அமர்க்களங்கள் ஏராளம்!!

முழு ஆண்டு விடுமுறையில்

முதல் ஆளாய் கிளம்பிடுவேன் மாமா வீட்டுக்கு!
சுட்டெரிக்கும் உச்சி வெயில்
கால் பாதங்கள் சுடசுட பட்டம் விடுவதும்
வண்ணத்துப்பூச்சியை விரட்டிப்பிடித்து வேலியில் விழுந்ததும்
கொல்லையிலே பூத்திருந்த செவ்வந்தி பூவோடு
கொடை விழாவும் நடந்திடுமே களிமண் சாமிக்கு!!

அன்றொரு நாள்,
சித்தப்பா வீட்டுக்கு செல்ல கூடாது
செல்லமாய் ஆணையிட்ட அப்பாவின் வார்த்தைகளை
அரைகுறை மனதோடு அப்படியே ஏற்றுக் கொண்டேன்!!

அத்தை மாமா சண்டையை விசாரிக்க சென்ற
அம்மாவிடமும் கோபமாம்,
மாமா வீட்டிற்கு மறுபடியும் போவதில்லை
கோபமாய் வார்த்தைகள்,
சோகமாய் நின்றிருந்தேன்!!

உருண்டோடியது வருடங்கள்
உறவுமுறை தோழமைகள்
உணர்த்துவதற்கு வழியில்லை!
அண்ணன் தம்பி, மச்சான் மதினி
அன்பான உறவுகள்
தயங்கி தயங்கி தாழிட்டு கொண்டன!!

பின் ஒருநாள் துஷ்டி வீட்டில்
அப்பாவும் சித்தப்பாவும் பேசிக்கொண்டனர்!
அன்போடு நலந்தனை நல்கிக்கொண்டனர்!

அண்ணன் மகள் திருமணத்திற்கு
அழைப்பிதழ் கொடுக்க ஆவலாய் அம்மாவும் சேர்ந்துகொண்டாள்!
சமையல் முதல் சடங்கு வரை சகலமும் கவனித்துக்கொண்டாள்!

உறவுகள் சேர்ந்ததில் உள்ளத்தில் மகிழச்சிதான்!
என் முறை உறவுகளோ??
சித்தப்பா மகளோ சென்னையில் வசிக்கின்றாளாம்!
மாமன் மகளுக்கு மதுரையில் வேலையாம்!
அத்தை மகனோ கொச்சியில் பொறியாளர்!

சந்தித்த போது சின்னதாய் புண்ணகை!!
உறவுகளில் உயிர் இருந்தும் உறவில்லையே!!!!

சொர்க்கமே என்றாலும்....

2007-10-16T15:29:00.000+05:30

நம்மில் அனேகமானோர் வேலை நிமித்தமாகவோ அல்லது ஏதேனும் ஒரு சூழ்நிலை காரணமாகவோ சொந்த ஊரை விட்டு வேறு ஊர்களில், வேறு மாநிலங்களில் அல்லது அயல் நாட்டில் விருப்பத்தோடு அல்லது வேறு வழியின்றி வாழ்ந்துகொண்டிருப்போம்.

என்னதான் வசதிகள் இருந்தாலும், எவ்வளவு சம்பாதித்தாலும் ஏதோ ஒன்றை இழந்தவர்களாகவே வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம். அது சொந்த ஊரின் சுகங்கள்!! எப்பொழுது நாம் சொந்த ஊருக்கு செல்வோம், எப்பொழுது நாம் நம் சொந்த பந்தங்களை, நண்பர்கள‍ பார்ப்போம் என்று நம் மனதில் ஏற்படும் ஏக்கங்களை மறக்கத்தான் முடியுமா அல்லது மறுக்கத்தான் முடியுமா?? இது மாதிரியான ஏக்கங்கள் அடிக்கடி என் மனதில் ஏற்படுவதுண்டு. தூத்துக்குடியில் இருக்கும் பெற்றோர்கள், சகோதரர்கள், சொந்தங்கள் மற்றும் நண்பர்களை பிரிந்து பெங்களுரில் இருக்கும் எனக்கே ஏதோ ஒன்றை இழந்த மாதிரியான ஏக்கங்கள் இருக்கும்போது எண்ணற்ற இலங்கை தமிழர்கள் தங்கள் தாய்நாட்டை பிரிந்து, வீட்டை பிரிந்து வருடக்கணக்காக அயல்நாடுகளில் உழைத்துக்கொண்டு என்றேனும் ஒருநாள் தாய்நாடு திரும்பும் கனவில் இருக்கும் அவர்களை பற்றி நினைக்கையில் என்றோ படித்த இந்த கவிதை நினைவுக்கு வருகிறது.

" யாழ் நகரில் என் பையன்

கொழும்பில் என் பெண்டாட்டி

வன்னியில் என் தந்தை

தள்ளாத வயதினிலே தமிழ்நாட்டில் என் அம்மா!

சுற்றம் பிராங்போட்டில்,

ஒரு சகோதிரியோ பிரான்ஸ் நாட்டில்

நானோ வழி தவறி அலாஸ்கா வந்துவிட்ட

ஒட்டகம் போல் ஓஸ்லோவில்!!! "

என்ன சொல்வது, சோகங்கள் தொற்றிக்கொள்ள வார்த்தைகள் வர மறுக்கின்றன. நெடுநாள் போராட்டம் விரைவில் முற்றுபெற்று உலகத்திலுள்ள ஒவ்வொரு மூலையில் இருக்கும் புலம் பெயர்ந்த தமிழர்கள் தாயகம் திரும்பி மகிழவுடன் வாழவேண்டும் என்பது தானே அனைவரின் ஆசைகள்!!!

தங்கை ஒருத்தி இருந்திருந்தால்!!

2007-09-28T13:48:00.000+05:30

தங்கை ஒருத்தி இருந்திருந்தால்,
முற்றத்தில் முகமலர்ந்த முல்லையும் மல்லிகையும்
தினம் தினம் அவள் கூந்தலில் கும்மாளமிட்டிருக்கும்!!

கவிதையென்று நான் எழுதும் வார்த்தைகளை
விரும்பி வாசித்து விமர்சித்திருப்பாள்!!

சின்ன சின்ன என் தேவைகளை தெரிந்துகொண்டு
சிபாரிசு செய்திருப்பாள் அப்பாவிடம்!!

அம்மாவிற்கு உதவிகளை
அக்கறையாய் செய்திருப்பாள்!!
அதவல்ல இதுவென்று அடிக்கடி தன்
அண்ணியிடம் கேலி செய்து சிரித்திருப்பாள்!!

வார்த்தைகளால் அவளை வம்பு செய்யும்போதெல்லாம்
பொய் கோபம் கொண்டு பேசாதிருந்திருப்பாள்!!

தங்கை ஒருத்தி இருந்திருந்தால் - என்
சுவாச வழிகளில் மறைந்திருந்து
பாச மழையென பொலிந்திருப்பாள்!!

தங்கை ஒருத்தி இருந்திருந்தால்,
அண்ணனின் கடமைகளை அன்போடு செய்திருப்பேன்
அடுத்த பிறவியிலும் வேண்டி நின்றிருந்திருப்பேன!!

மழைக் காலம்!!

2007-09-07T08:26:00.000+05:30

மண் வாசனை வீசி சிந்தனை மாற்றி

மிடுக்கான மின்னலுடன் இடிமுழங்க

படபடவென்று சுடசுட மேனியில் விழும்போது

இருபது வயதின் வேகம் எழுபதில் ஏறும்!

பட்டுத் தெரிக்கும் நீர்த்துளியில்

விட்டு உடையும் நீர்க்குமிழி!

கரம் பிடித்து நடைபழகும் மழலையாய்

குடை பிடித்து சாரல் மழையில் குதூகலமாய்

கும்மாளமிடும் பள்ளிப் பருவம்!

வெளுத்துக்கட்டிய அடைமழையில்

வெள்ளை ரோஜாவின் மொட்டுக்களெல்லாம்

சீக்கிரமாய் சிரித்து நிற்கும்!

மழை நின்ற நேரத்தில்

கல்கண்டு குமுதமெல்லாம்

காகித கப்பல்களாய் முற்றக் கடலில்!

மரக்கிளைகளை குலுக்கி மழையென கூறி

மகிழந்திடும் மனங்கள்!

தேங்கிய நீரில் சிறகுகளடித்து

தெருவெங்கும் அரங்கேறும் காக்க‍ை குளியல்கள்!!

மழைக்காலம் வந்துவிட்டால் மனமெங்கும் சந்தோசம் தான்!!

சிட்டுக்குருவி சிறுகதை!

2007-08-31T08:32:00.000+05:30

நாம் சிறுவயதில் பறவைகள் மற்றும் விலங்குகள் கொண்ட கதைகளை படித்திருப்போம். பிறகு நாமும் நம் மனநிலையும் வளர வளர அதுபோன்ற கதைகளை படிக்கும் ஆர்வம் குறைந்து வருவதை உணர்ந்திருப்போம். நாம் வளர்ந்துவிட்ட பிறகு என்றேனும் ஒரு நாள் வேறு வழியில்லாமலோ அல்லது யதார்த்தமாகவோ அது போன்ற கதைகளை வாசிக்க நேரும்போது கற்பனை உலகில் கலந்துவிடுகிறோம். அதில் கூறப்பட்டுள்ள நல்ல கருத்துகள் நம் மனதில் பசுமரத்தானிபோல் பதிந்துவிடுகிறது. சென்ற வாரம் ‍இணையத்தில் ஒரு செய்தியை தேடிக்கொண்டிருந்தபோது ஒரு குட்டிக் கதையை வாசிக்க நேர்ந்தது. வாழ்வியல் கருத்துகள் கொண்ட அந்த குட்டிக் கதை இதோ நீங்களும் வாசித்து பாருங்கள்!!

ஒரு ஊரில் ஒரு சிட்டுக் குருவி இருந்தது. அதற்கு வினோதமான பொழுதுபோக்கு இருந்தது. ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொன்றை சேகரிப்பது போல அது வினோதமான உணர்வுகளை மனித இனம் போன்ற இதர இனங்களிலிருந்து சேகரிக்க ஆரம்பித்தது. இந்த உணர்வுகளைக் கலெக்ட் செய்வது தான் அதனுடைய ஹாபி!மனிதர்களுக்கு இடையே ஒரு இடத்தில் சண்டை நடப்பதைப் பார்த்தால் அங்குள்ள கோபத்தை அது சேகரிக்கும். இன்னொரு இடத்தில் இருக்கும் ஏமாற்றத்தை அது விரும்பி கலெக்ட் செய்து கொள்ளும். பொறாமையில் ஒருவன் தீயாக எரிந்ததைப் பார்த்தால் சிட்டுக்குருவிக்கு குஷி வந்து விடும். தன் பையில் பொறாமையை சேர்த்துக் கொள்ளும். இப்படி பார்க்கும் இடமெல்லாம் அபூர்வமான கலெக்ஷனாக அது வினோதமான உணர்வுகளைச் சேகரிக்க ஆரம்பித்தது.

மனிதர்களின் சண்டைகளில் தான் எத்தனை விதம்! பொறாமைகளில் எத்தனை புது மாதிரிகள்!!பேராசைகளின் அடிப்படையிலான வினோதமான உணர்வுளுக்கோ அளவே இல்லை.தனது கலெக்ஷனை எண்ணி மகிழ்ந்து போனது அது!இன்னும் சில நாட்களில் அதன் குட்டிப் பை வினோத உணர்வு கலெக்ஷனினால் நிரம்பித் தளும்பப் போகிறது!!

ஒரு நாள் அதற்கு பறப்பதற்கு சற்று கஷ்டமாக இருந்தது. இது வரை லகுவாக மயிலிறகு போல ஜம்மென்று வானில் சீறிப் பாய்ந்த அதனால் இன்று வேகமாகப் பறக்க முடியவில்லை.சோர்ந்து போன அது ஒரு மரத்தில் வந்து உட்கார்ந்தது. அதைப் பார்த்த அதனுடைய நண்பனான நாய், என்ன குருவி! வழக்கத்திற்கு மாறாக இப்படிச் சோர்ந்து உட்கார்ந்திருக்கிறாயே.உடம்புக்கு என்ன?" என்றது."நண்பனே! என்னால் பறக்க முடியவில்லை! வேகமாகச் செயல் பட முடியவில்லை. எனது ஆற்றல் போய் விட்டதைப் போல உணர்கிறேன்.காரணமும் புரியவில்லை" என்றது.நண்பனான நாய், "அது சரி, உன் பின்னால் ஒரு பை வைத்திருக்கிறாயே, அதில் என்ன இருக்கிறது?" என்று கேட்டது." அதுவா, என்னுடைய கலெக்ஷனான உணர்வுகளை வைத்திருக்கிறேன்",என்றது குருவி."அட, அப்படியா? என்ன என்ன உணர்வுகள். எனக்குச் சொல்லேன்" என்றது நாய்." எங்கு பார்த்தாலும் ஏமாற்றம், பொறாமை, சோகம், கோபம், பேராசை. இவையெல்லாம் வேறு வேறு ரூபத்தில் விதவிதமாக எனக்குக் கிடைத்தன. அனைத்தையும் கலெக்ட் செய்திருக்கிறேன்." என்றது குருவி. "அப்படியா!இந்த பை தான் உன்னைப் பறக்க விடாமல் செய்கிறது என நான் எண்ணுகிறேன். இதைக் கவிழ்த்துக் கொட்டிப் பாரேன்" என்றது நாய்."சே! புரியாமல் பேசுகிறாயே! இது மிகவும் சிறிய பை! இதில் கனமே இல்லை"என்றது குருவி. நாய் நண்பன் விடவில்லை. "எனக்காக நான் சொல்வதைச் செய்து பாரேன்" என்றது அது.ஒத்துக் கொண்ட குருவி தன் பையிலிருந்து ஒரு கோப உணர்வை எடுத்துக் கீழே போட்டது. அடுத்த கணம் வானில் ஜிவ்வென்று பறந்தது. அதிசயித்துப் போன அது இன்னொரு உணர்வான பொறாமையை எடுத்துக் கீழே போட்டது. என்ன அதிசயம், இன்னும் ஆற்றல் கூடி அதிக உயரத்தில் பறக்க ஆரம்பித்தது.ஒவ்வொன்றாக அது கீழே போடப் போட முன்பிருந்ததை விட லேசாக மாறி அதிக உயரத்தில் அதிக ஆற்றலுடன் அது பறக்க ஆரம்பித்து விண்ணையே தொட்டு விட்டது.

சிறிது காலம் சென்ற பின்னர் அது நாயைச் சந்தித்த போது சொன்னது:-"நண்பனே! ஒரு அரிய உண்மையை எனக்கு நீ உணர்த்தி விட்டாய். இந்த எதிர்மறை உணர்வுகளை கலெக்ட் செய்யவே கூடாது. அவை மிகச் சிறியவை போலத் தோற்றமளித்தாலும் அதன் பாரம் மிகவும் பெரிது. அது மட்டுமல்ல, அவை என்னுடைய சக்தியை உறிஞ்சி விட்டன!ஒவ்வொன்றாக அவற்றைக் கழட்டி விட கழட்டி விட எனது ஆற்றலும் வேகமும் முன்பை விடப் பல நூறு மடங்கு பெருகி விட்டது. விண்ணையே என்னால் இப்போது தொட முடிகிறது.மனிதர்களும் இது போன்ற உணர்வுகளைச் சுமக்காமல் அவ்வப்பொழுது இவற்றைக் கழட்டி விட்டால் அவர்களும் விண்ணைத் தொடலாமே!" சிட்டுக்குருவியின் உரையைக் கேட்ட நாய் மகிழ்ந்து. இருவரும் சிரித்த போது வானமே லேசாகி சிரித்தது போல இருந்தது.

இந்தக் கதைகள் கூறும் நீதி தான் வாழ்க்கையில் மேம்படுவதற்கான அஸ்திவாரமான உண்மைகள். எதிர்மறை உணர்வுகளை அவ்வப்பொழுது கழட்டி விட்டவாறே மனதை லேசாக ஆக்கிக் கொண்டு உழைத்துச் சம்பாதிப்பதன் மூலம் கிடைக்கும் உணவு கூழாக இருந்தாலும் கூடச் சுவையில் தேவாமிர்தத்தையும் தோற்கடிக்கும்; அத்தோடு பாரமில்லாத மனதோடு பறந்து பறந்து போய் விண்ணையே தொடலாம்; புதிய சிகரங்களைக் காணலாம்!

இது இலங்கை வானொலி!!!

2007-05-11T11:54:00.000+05:30

இலங்கை வானொலி, எனக்கு நினைவு தெரிந்த நாளில் முதன் முதலில் நான் செவிமடுத்த வானொலி. எனக்கு நன்றாக ஞாபகம் இருக்கிறது, ஆரம்பப்பள்ளி பயிலும் நாட்களில் காலை எழுந்து பள்ளி செல்லும் வரையிலும், மாலை பாடம் படிக்கும் வரையிலும் எங்கள் வீட்டின் வானொலி பெட்டியில் மத்திய அலைவரிசையில் இலங்கை வானொலி ஒலித்துக்கொண்டிருக்கும். பள்ளிவிட்டு வரும் நேரத்தில், மாலை 5.00 மணிக்கு ஒலிபரப்பாகும் பிறந்தநாள் வாழ்த்து நிகழ்ச்சியில் "பிறந்தநாள் இன்று பிறந்தநாள் , பிள்ளைகள் போலே தொல்லைகள் எல்லாம் மறந்தநாள்... " TMSன் கனீர் குரலில் ஒலிக்கும் முகப்புப்பாடல் மனதிலோர் உற்சாகத்தையும் இனம்புரியாத குதூகலத்தையும் ஏற்படுத்திவிடும். அறிப்பாளர் அந்நிகழ்ச்சியில் வாழ்த்துக்களை படிக்கும் விதமே ஓர் தனி வகை " முதலாம் பிறந்நாளை கொண்டாடும் நிஷாந்தினியை வாழ்த்துவோர் மட்டகளப்பிலிருக்கும் அத்தை மாமா, அப்பப்பா, அப்பம்மா, கனடாவிலிருக்கும் சித்தப்பா மகேஸ்வரன் சித்தி நலாயினி.." என்று வாழ்த்துக்களை வாசிக்கும்போது என்னையறியாமல் எத்தனைமுறை நானும் அவர்களோடு சேர்ந்து வாழ்த்துவது போல உணர்ந்திருக்கிறேன் தெரியமா?

"இலங்கை வானொலி " சிறுவயதில் கற்பனையாய் என்கரம்பிடித்து இலங்கை வீதிகளில் விளையாடசெய்த தோழன் என்று தான் சொல்வேன். ஏனென்றால் இலங்கையிலிருக்கும் ஊர்களை இதன் மூலம்தான் அறிந்துகொண்டேன். தமிழகத்தில் உள்ள ஊரின் பெயர்களைவிட மாத்தளை, நீர்கொழும்பு, மட்டகளப்பு, ஆணையிரவு, கண்டி, ‍ அம்பாரை, வவுனியா, யாழ்ப்பானம் என்று இலங்கை நாட்டு ஊர்களின் பெயர்கள் தான் அப்பொழுது என் நினைவிலிருந்தவை. தமிழ் உச்சரிப்பும் பல தமிழ் வார்த்‍தைகளையும் இலங்கை வானொலி மூலமாக தான் அறிந்துகொண்டேன்.

கொழும்பு செட்டியார் வீதி "அம்பிகா நகை மாளிகை"யின் பாட்டுக்கு பாட்டு நிகழ்ச்சி மிகவும் பிரபலமான ஒன்று. ஞாயிற்று கிழமை மதிய வேளையில் அனேக வீடுகளில் இந்த நிகழ்ச்சி ஒலித்துக்கொண்டிருக்கும். என்னை கவர்ந்த நிகழ்ச்சிகளில் மற்றொன்று "கதையும் கானமும்" நேயர்களின் கற்பனை கதையும் அப்துல் ஹமீது, ராஜேஸ்வரி சண்முகம் போன்ற அறிவிப்பாளர்களின் நேர்த்தியான உச்சரிப்பு பாவமும் அதற்கேற்ற பாடல்களிலும் நான் மெய்மறந்திருந்த சமயங்கள்...

அப்பொழுதெல்லாம் இந்தியாவிற்கும் இலங்கைக்கும் ஒரே நேரம் தான். காலை 9.00 மணிக்கு நெல்லை வானொலியின் நிகழ்ச்சிகள் நிறைவடைந்ததும் அனேக இல்லங்களிலும் இலங்கை வானொலி ஒலிக்கத் தொடங்கிவிடும். அதில் கூறப்படும் நேர அறிவிப்பை வைத்துதான் பெண்கள் மதிய சமையல் வேலைகளை தொடங்குவார்கள்.. இப்படியாக தமிழகத்தின் ‍தென் மாவட்ட கடலோர ஊர்களிலுள்ள மக்களின் வாழ்வோடு ஒன்றிணைந்த இலங்கை வானொலியின் ஒலிபரப்பு திறன் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறைய தொடங்கி சில நாட்களில் முற்றிலுமாக எங்களை விட்டு பிரிந்து சென்றது. தொழில்நுட்ப கோளாறு என்றார்கள் சிலர் வேறு பிரச்சணை என்றார்கள்...சில வருடங்கள் கழித்து இலங்கை ஒலிபரப்பு கூட்டுஸ்தாபனம் "இந்தியாவிற்கான வர்த்தக ஒலிபரப்பை" ஆரம்பித்தது, ஆனால் அதில் அதிக அளவில் இந்திய விளம்பரங்களே இடம் பிடித்து கொண்டதால் எங்களின் மனங்களை தக்க வைக்க தவறிவிட்டது என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

இப்போதுகூட சில சமயங்களில் சிற்றலை வரிசையில் இலங்கை வானொலி கேட்க நேரும்பொழுது ஒலியோடு சேர்ந்து சிறுவயது ஞாபகம் சில்லென்று வந்து போகும்!!!

நல்ல மனம் வாழ்க!!!

2007-05-03T16:07:00.000+05:30

சென்ற மாதம் 19.04.2007 அன்று இரவு தூத்துக்குடி செல்வதற்க்காக பெங்களுர் ரயில் நிலையத்தில் 7வது பிளாட்பாரத்தில் நின்று கொண்டிருந்தோம். மழை வேற பெய்துகொண்டிருந்தது. என்னுடைய 3 வயது பையன் அங்கும் இங்கும் ஓடிக்கொண்டு இருந்தான். அவனை ஒரு இடத்தில் உட்கார வைப்பதே பெரிய வேலையாக இருந்தது எனக்கு. ரயில் வந்து பிறகு அவனை தூங்க வைக்கும் வரை...அப்பப்பா.... மைசூரிலிருந்து பெங்களுக்கு 9.15க்கு வரவேண்டிய மைசூர் = தூத்துக்குடி விரைவு ரயில் 10.00க்கு வந்தது. எங்களுக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. ரயில் தாமதமாக வருவதில் அதிர்ச்சி ஒன்றுமில்லை அது வழக்கமாக நடக்கிற நிகழ்வு தான். ஆனால் 7வது பிளாட்பாரத்திற்கு வரவேண்டிய ரயில் 6வது பிளாட்பாரத்தில் வந்துகொண்டிருந்தது. ரயில் வரும் நேரத்தில் தான் இந்த மாற்றத்தை அறிவித்தார்கள். எல்லோரும் 6வது பிளாட்பாரம் நோக்கி ஓடினார்கள். எங்களுக்கு என்ன செய்வதென்றே புரியவில்லை எனென்றால் 7வது பிளாட்பாரத்தில் இருந்து 6வது பிளாட்பாரம் செல்ல வேண்டுமென்றால் 7வது பிளாட்பாரம் முடியும் வரை வந்து ரயில்வே பாதையை கடந்து வரவேண்டும் அல்லது 7வது பிளாட்பாரத்தில் இருக்கும் படிகளில் ஏறி பின்பு 6வது பிளாட்பாரத்தில் இறங்க வேண்டும். மூன்று ‍பைகளை தூக்கிக்கொண்டு குழந்தையையும் தூக்கிக்கொண்டு.. என் மனைவிக்கு கண்ணீர் வராத குறைதான். எப்படியோ சமாளித்துக்கொண்டு மெதுவாக நடக்கத்தொடங்கினோம்..அப்பொழுது கடவுள் வந்த மாதிரி ஒருவர் தான் வைத்திருந்த பையை தனது மனைவியிடம் கொடுத்துவிட்டு என்னிடம் இருந்த ‍ஒரு பையையும் என் மனைவியிடம் இருந்த ஒரு பையையும் வாங்கிக்கொண்டு வந்தார். ஏ.சி கோச்சில் அவருடைய மனைவியையும் மகளையும் அமர வைத்துவிட்டு எங்களிடம் "நீங்க எந்த கோச்சு" என்று கேட்டார். "பரவாயில்லை சார் ரொம்ப நன்றி எஸ்.2 பக்கத்தில் தான் இருக்கு நாங்க போயிடுறோம"் என்றேன். "பரவாயில்லை, உங்க சீட்டுல கொண்டு தர்றேன"் என்று கூறிக்கொண்டு எங்கள் இருக்கையில் பைகளை வைத்துவிட்டு. "சரி தம்பி நான் வர்றேன் "என்றார். " சார் நீங்க எங்க போறீங்க, உங்க பெயர் என்ன ?"என்றேன். அவருடைய பெயர் சுப்புராமன் என்றும் மதுரைக்கு செல்வதாகவும் கூறினார். ரொம்ப நன்றி சார் என்றேன். " நல்லது தம்பி" என்று புன்னகைத்துவிட்டு அவருடைய கோச்சுக்கு சென்றார். இன்றைய அவசர காலத்தில் மற்றவர்களை பற்றி கவலை பட நேரம் இல்லாமல் இருக்கும் மனிதர்களின் மத்தியில் சுப்புராமன் போன்ற நல்ல மனம் படைத்தவர்களும் இருக்கிறார்கள் என்று நினைக்கும் போது பிரமிப்பாக இருந்தது எனக்கு. அந்த நல்ல மனம் படைத்தோர்கள் என்றும் வாழ்க!!!

அழகின் புலம்பல்!!

2007-04-11T09:56:00.000+05:30

‍அன்று ஞாயிற்றுகிழமை விடுமுறை நாள்
எத்தனை நாழிகைதான் வீட்டுக்குள்ளே விழுந்துகிடப்பது
எதைஎதையயோ நினைத்துக்கொண்டு!
கடற்கரையயோரம் காலார நடந்தால்
கவலைகள் காணாமல் ‍ போய்விடுமாம்,
கவலைகளை மறக்க, கற்பனையில் மிதக்க
கடற்கரையை நோக்கி நானும்‍ சென்றேன்!!

மாலை இதவேளை கடற்கரை மனலில்
மனம் பதித்து, புல்வெளியில் தலைசாய்த்து
இதமான ‍தென்றலுடன் இன்புற்றிருந்த என்னை
அழைத்ததொரு குரல்!
யாரடா அதுவென்று யோசிக்கும் வேளையில்
"நான் தான் மெரீனா" என்றாள் மெதுவாக என் காதினில்!
ஆச்சரியமாய் அதிசயித்துப் போனேன்!!

"கனிவான உன் முகம் கலையிழந்து காண்கிறதே
கவலைகொண்ட கன்னிபோல"
"ஆமென்றாள்" அக்கறையுடன்!!

"வேளைக்கு வேளை அழகுற மின்னும்
பருவப்‍பெண்ணாய் ‍ ெஜாலிக்கின்றேன் நானும்,
இருப்பினும் நெருஞ்சிமுள்ளாய் நெஞ்சிலோர் நெருடல்,
சொல்வதற்குத் துடிக்கின்றேன், கேட்பதற்கு யாருமில்லை,
நெடுநாளாய் தேடுகிறேன் நீயாவது கேட்பாயா?"
நேசத்துடன் நெருங்கினாள்!!

"பருவப்பெண்ணின் பைந்தமிழ் மொழியை
கேட்பதற்கு மறுப்புக்கூறும் மானிடருண்டோ?
மனிடருக்கு மட்டும்தான் மனக்கவலை உண்டென்று
மனதில் நினைத்திருந்தேன், மனந்திறந்து சொல் பெண்ணே
உன் மனக்கவலை தீரமட்டும் "
சற்றே எழுந்து நானும் அமர்ந்துகொண்டேன்!!
நேர்எதிரே அமர்ந்துகொண்டாள்
காற்றில் கலைந்த கருங்கூந்தலை சரிசெய்தபடி!!

என்னை நம்பித்தான் எத்தனையோேபரின் வாழ்க்கை
ஏததோ செல்கிறது ஏரியில் ஏறிய ஓடம் போல!
சுண்டல் விற்கும் சுட்டிப்பையன்,
பெட்டியிலிருக்கும் சுண்டல் தீர்ந்தால்தான்
ஒட்டியிருக்கும் வயிற்றுக்கு ஒருவேளை உணவுண்டு!
வெயிலென்றும் சுடுமணலென்றும் பாராமல்
வெறுந்தலையில் அவன் சுமப்பது சுண்டல் மட்டுமல்ல,
விடைதெரியா வாழ்க்கையையும் சேர்த்துதான்!!

மூன்றை வீட்டில் விட்டுவிட்டு
நான்காவதை இடுப்பில் இடுக்கிக்கொண்டு
இங்குமங்கும் கூடையுடன் கூடும் கூட்டத்தினுடே
பூ விற்கும் ராமக்கா!!

சைக்கிளிலிருக்கும் "டீ"யை தீருமட்டும் விற்காமல்
வீடுபோய் சேர்வதில்லை வீராப்பாய் சுற்றிவரும் வெள்ளையன்!
இவர்கள் மட்டுமல்ல,
கூட்டத்ததோடு கூட்டமாய் மறந்திருக்கும்போது
மறக்காமல் பணம் பறிக்கும் பாதகர்களுக்கும் நானே அடைக்கலம்!!

உணவிற்கே வழியில்லை உடைகளை பற்றிய கவலை எதற்கென்று
கையேந்திய களைப்பில் பிச்சைக்காரர்கள்
நேற்றுண்ட ரொட்டியின் நினைப்பில் நித்திரையில்!!

கவலைக்கு மருந்தென்றும்
ஆறுநாள் உழைப்பின் அலுப்பிற்கு ஆறுதலென்றும்,
சொர்க்கத்திற்கு வாயிலென்றும்
மதுவுண்டு தன்நிலை மறந்து மயங்கிக் கிடக்கும் மனிதர்கள்!!

ஆயிரம் பிரச்சனைகளால் அல்லாடித்திரிந்து
மன அமைதியை தேடி, மனக்கவலை மறந்து மனலில் அமர்ந்து
ஏக்கத்துடன் எதைஎதையோ நினைத்து
பெருமூச்சிவிடுவர் சிலர்!!

நேரம் கிடைக்கவில்லை என
நிதமும் புலம்பும் மனிதர்களிடையே
அலுவல்கள் பல இருந்தும் நேரம் போகவில்லை என்று
சோம்பலுக்கு புதிய அர்த்தம் கூறும் சிலர்!!

வளமான வாழ்வுக்கு வாயில்
சென்னையில் உள்ளதென எண்ணி
அஞ்சரை பெட்டியில் அப்பாவுக்கு தெரியாமல்
ஐந்தைந்தாய் சேர்த்து வைத்த அம்மாவின் பணத்தை
அப்படியே எடுத்துக்கொண்டு
ஆயிரம் கனவுகளோடு ஓடி வந்தவர்கள்
வேலை தேடி தேடி வியர்வைதான் மிச்சமென உணர்ந்தவர்கள்
சொந்த ஊர்போய் சேரலாமா, போராடி வாழலாமா?
முடிவெடுக்கும் முயற்சியில் முழுவதுமாய் மறந்தவர்கள்!!

வீட்டில் நிறுத்திய சண்டைகளை தொடர
தோதான இடமாக நான் சிலருக்கு!
குழந்தைகளை ஏமாற்றிவிட்டு
குதுகலமாய் சுதந்திரகாற்று வாங்க,
குழந்தைகளை கூட்டிவந்து விளையாட விட்டுவிட்டு
வீட்டுப்பிரச்சணையை விவாதிக்க
தம்பதிகள் இங்கு வருவதுண்டு!! ‍

காதலென்று கூறிக்கொண்டு கைகோர்த்து
எதைஎதையோ பேசிக்கொண்டும், சிரித்துக்கொண்டும்,
சின்னதாய் சினுங்கிக்கொண்டும்,
இவர்கள் பள்ளியில் பயில்பவர்களா இல்லை கல்லூரி செல்பவர்களா?
குழம்பியிருக்கிறேன் அடிக்கடி!!
இளசுகளின் இளமைதுள்ளும் இந்த காட்சிக்காக
கூடுமொரு கூட்டம் அந்திப்பொழுதினில்
சிறியதாய் உள்ள சுவர்களின்மேல் கையில் சுண்டலலோடு!!

உண்டுவிட்டு உதறிய உறைகளையும்
கண்ணாடி காகிதங்களையும் ஜீரணிக்க முடியாமல் எத்தனைமுறை
கண்கலங்கியிருக்கிறேன் தெரியுமா?
பாசங்கொண்ட கடலன்னை
அலைக்கரத்தால் நொடிக்கொருமுறை என்னை
சுத்தப்படுத்திய போதிலும்
சுயநல மனிதர்களால் அசிங்கப்பட்டுக்கொண்டேயிருக்கிறேன்!!

அரசியல் அறிக்கைகளும்
ஆன்மீக வேதங்களும் அத்துப்பிடி எனக்கு, ஆம்
அரசியல் கூட்டமா? ஆன்மீக ஆராதனையா?
அத்தனைக்கும் அடைக்கலம் நானே!!

கூட்டணி உதயமென்று கட்டியணைத்து கையசைத்து
கற்கண்டு சொற்களால் ஒருவரையொருவர் புகழ்ந்துகொள்வர்,
அடுத்த நாளே, கூடிக்களித்த நண்பர்கள்
குற்றங்கள் குறைவின்றி அள்ளி வீசுவர் குப்பை வார்த்தைகளால்
கூட்டணி முறிந்ததாம்!!
தேர்தல் திருவிழா என்றால் தொலைந்தது என் நிம்மதி!!

கடவுள் கடவுளென்று கண்விழித்து
கைதட்டி நடக்குமாரு கூட்டம்,
எங்கடா கடவுளென்றும், எல்லாம் கற்பனையென்றும்
எக்காளமாய் கூடும் மற்றொரு கூட்டம்
இரண்டிற்கும் கைதட்டி ஆர்பரிக்கும் மக்களுண்டு!
சிந்திக்க மறந்த மனிதர்களின் மீது
மலையென கவலை என் மனதிலுண்டு!!

மலையென்றாலும் வெயிலென்றாலும்
மலைக்காமல் சிலைகளாய்
வரிசையாய் அணிவகுக்கும் தலைவர்கள்!
சுதந்திர தினத்தன்றும் பிறந்தநாளன்றும் தான்
சுயநலவாதிகளால் சுத்தப்படுத்தப்படுகிறார்கள்!!

சுனாமி வந்துபோன சுவடுகளை
அழிக்க முடியாமல் அழுது புலம்புகின்றேன் பலநாள்!
அந்த கருப்பு ஞாயிறின் கண்ணீர் கதறல்களை
மறக்கத்தான் முடியுமா?

"இன்னும் சொல்வதென்றால்
இருக்கிறது ஆயிரம் கவலைகள்
இருட்டாகிவிட்டதால் போதும் இன்றைக்கு"
கண்களை துடைத்துக்கொண்டாள் கலக்கத்‍தோடு!
"வருகிறேன்" என்றேன் பிரியா மனதுடன்!
"கடைசியாக ஒரு கேள்வி,
என் கவலைகள் தீர வழி ஒன்று சொல்" என்றாள்
"பேரூந்து வந்துவிட்டது நாளை சொல்கிறேன், வருகிறேன் இப்பொழுது"
நைசாக நழுவிக்கொண்டேன், நடைமுறை இதுதானே!!

இன்றும்கூட சென்னை சென்றால்
மெரீனா என்றால் கொஞ்சம் பயம் தான்!!

மனிதாபிமானம்!!!

2007-03-26T11:20:00.000+05:30

சென்ற வாரம் நான் பெங்களுர் இந்திராநகர் காவல் நிலையம் அருகில் உள்ள பேரூந்து நிறுத்தத்தில் நின்று கொண்டிருந்தேன். அப்பொழுது அந்த சாலையில் சென்றுகொண்டிருந்த காரின் மீது பின்னால் வந்த ஸ்கூட்டர் லேசாக இடித்துவிட்டது. இரண்டு வாகனங்களுக்கும் எந்த பாதிப்பும் இல்லை. ஆனால் அதன் பின் நடந்த நிகழ்ச்சி என்னை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது. கா‍ரை ஓட்டி வந்த நன்றாக உடையணிந்த நடுத்தர வயது மனிதர் உடனே இறங்கி வந்து ஸ்கூட்டரில் இருந்த இளைஞரை "பளார் " என்று கன்னத்தில் அடித்துவிட்டு வாயில்வந்தவாறு திட்டுகிறார். அந்த இளைஞருக்கு என்ன செய்வதென்று புரியவில்லை. எல்லோரும் பார்த்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இளைஞரது முகத்தை பார்க்கவே பரிதாபமாகயிருந்தது. எதுவும் பேசாமல் ஸ்கூட்டரை ஸ்டார்ட் செய்துவிட்டு சென்றுவிடுகிறார்.

காரில் வந்தவருக்கு கோபம் வருவது தப்பில்லை ஏனென்றால் தன்னுடைய புதிய காரை இடித்துவிட்டான். தவறு யார்மேல் இருந்தாலும் அதனால் ஏற்படும் கோபத்தை நாகரிகமான முறையில் வெளிப்படுத்தியிருக்கலாம். அந்த இளைஞன் திருப்பி அடித்திருந்தால் அந்த நிகழ்ச்சி கொஞ்சம் வேறு மாதிரியாக இருந்திருக்கும். அந்த நேரத்தில் அவன் என்ன நினைத்திருந்தானோ ‍தெரியவில்லை அமைதியாக சென்றுவிட்டான்.

பெங்களுர் போன்ற தகவல்தொழிலநுட்ப நவீன நகரத்தில் நாகரீகத்தின் வளர்ச்சி எங்கோ செல்கிறது. எவ்வளவுதான் காலங்கள் மாறினாலும் மக்களின் மனங்கள் மட்டும் தன்னலத்தைவிட்டுவிட மறுக்கின்றன. பெங்களுர் நகர வீதிகளில் வளர்ந்துவரும் தகவல்தொழிலநுட்பத்தோடு வசதி வாய்ப்பிற்கு ஏற்றாற்போல் மக்களும் தங்களின் நடை உடை தோற்றங்களை மேல்நாட்டு கலாச்சாரத்திற்கு மாற்றியிருக்கிறார்கள். ஆகட்டும் அதை நான் இப்பொழுது குற்றம் கூறுவதற்கில்லை, ஆனால் அவர்களின் வெளிதோற்றத்திற்கு ஏற்றாற்போல் உள்மனங்களை ஏன் மாற்ற மறந்துவிடுகிறார்கள். இன்றைய மக்களின் மனங்களில் மனிதாபிமானம் என்ற உணர்வு மங்கிபோய்விட்டதோ என்று நினைக்க தோன்றுகிறது.

நிலாச்சோறு!!!

2007-03-20T10:15:00.000+05:30

நிலாச்சோறு என்றவுடன் நம் எல்லோருக்கும் சிறுவயது ஞாபகம் வருவது இயற்க்கை. நாம் சோறு சாப்பிட மறுக்கும் ‍ஒவ்வொரு முறையும் அம்மா நமக்கு நிலவை காட்டி அதில் ஓளவை பாட்டி கம்பு வைத்துக்கொண்டு ‍வெற்றிலை சாப்பிட்டு கொண்டு இருப்பதாக கதை சொல்லி நமக்கு சோறு ஊட்டுவாள். பிறகு அமாவாசை நாட்களில் கூட நிலவை காட்டினால் தான் சாப்பிடுவேன் என்று அடம்பிடித்து அழுத நாட்கள்...

கொஞ்சம் வளர்ந்த பின்பு நாம் நம் நண்பர்களோடு சேர்ந்து வீட்டு முற்றத்தில் கூட்டாஞ்சோறு சாப்பிட்ட பிறகு ஆளுக்கொரு கதை சொல்லி விளையாண்ட நாட்கள், மறுநாள் புதிதாக கதை சொல்வதற்காக அப்பாவிடம் கதை சொல்ல சொல்லி அடம்பிடித்த நாட்கள், நிலவொளியில் பக்கத்து வீட்டு பசங்களோடு சேர்ந்து கண்ணாமூச்சி விளையாடி பள்ளிக்கூட வீட்டுப்பாடத்தை செய்ய மறந்து கணக்கு வாத்தியாரிடம் பிரம்படிபட்ட பசுமையான நாட்கள், பிறகு வீட்டின முற்றத்தில் கட்டிலில் தம்பிகளோடு சேர்ந்து நிலவை ரசித்தபடி ஏதேதோ பேசி மகிழ்ந்து அப்படியே தூங்கிபோன நாட்கள்.. முழுநிலா காலங்களில் நிலவொளியில் படுத்தபடி நெல்லை வானொலியின் நிலா பாடல்களில் நி‍ைனவை மறந்த நாட்கள்...

‍அப்பப்பா..நிலவோடு இணைந்த நினைவுகள் இன்னும் ஏராளம்.. நிலவே சிறுவயது நினைவுகளை என் சிந்தைக்கு கொண்டு வந்து செல்லும் ‍உன்னோடு பயணிக்கையில் இந்த உலகத்தையே மறக்கின்றேன்!!!